Autokrata czy przyjaciel? Dobrym rodzicem być…

109
0

Wychowanie młodego człowieka na dobrego, wartościowego, odpowiedzialnego, zdolnego do współistnienia, współodpowiedzialności w społeczeństwie to zadanie trudne, ale możliwe do zrealizowania.

Jak wychowywać aby nie krzywdzić dziecka? Przyjąć pozycję wszystkowiedzącego autokraty, czy być ustępującym dla „świętego spokoju”rodzicem, który hoduje, a nie wychowuje.

Rodzina od zawsze odgrywała wielkie znaczenie w procesie wychowania, dlatego trudności, które ją dotykają sprawiają, że obecnie wiele mówi się o problemach rodziny i o środkach zaradczych.

Kiedy padają słowa: rodzice, rodzina, to pierwszym skojarzeniem jest „dom rodzinny”. Do tego doświadczenia odwołuje się św. Jan Paweł II, stwierdzając m. in., że: „rodzina stanowi jedno z najcenniejszych dóbr ludzkości”. Jest ona pierwszym i naturalnym środowiskiem wychowania. Małżonkowie uczestniczą w stwórczym dziele Boga, ich misja jest powołaniem.

Miłości trzeba się uczyć, dlatego rodzice muszą pokazać swoim dzieciom jak kochać, być dla nich wzorem i przykładem. Miłość jest podstawą wszystkiego; dzisiaj uczysz się kochać, aby w przyszłości darzyć miłością innych.

Co za tym idzie rodzice mają prawo do upominania swoich dzieci, gdy te czynią zło.
Aby wychować dzieci w sposób odpowiedzialny i dojrzały, należy spełnić trzy
warunki:

Pierwszym jest wzajemna miłość małżonków, drugim przyjęcie dobrych,
właściwych celów wychowania, a trzecim dobór odpowiednich metod wychowawczych oraz ich stosowanie.

Warto zauważyć, że wychowanie dzieci zaczyna się od wychowania małżonków do
tego, aby byli rodzicami. Mają za zadanie przekazać swoim pociechom miłość, ale również
wartości moralne, społeczne, a w wymiarze duchowym – wiarę. Pierwszoplanowa rola
rodziców jest wspomagana przez różne instytucje społeczne, a przede wszystkim przez
szkołę. Rodzice mogą korzystać także z pomocy takich instytucji, jak Kościół i państwo,
które też powinny wychodzić naprzeciw ich potrzebom.

Przez przykład i świadectwo rodziców, które są niezastąpionym elementem
wychowania, dzieci nauczą się znosić przeciwności w dorosłym życiu. Wywieranie wpływu
na dziecko nie powinno jednak się odbywać w formie roszczeń, czy narzucania czegoś
w sposób autorytarny, bowiem jest to tylko wymuszanie, ale w atmosferze miłości, zrozumienia i poświęconego czasu. To jest prawdziwe wychowanie.

ks. Jakub Klimontowski

zdj. – pixabay

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here