Wielka Tajemnica Wiary. Obrzędy wstępne [6]

260
0

Kontynuujemy omawianie Obrzędów wstępnych Mszy św., dziś zajmiemy się:

Znakiem krzyża

Po zakończeniu śpiewu na wejście i ucałowaniu ołtarza kapłan i zgromadzeni czynią znak
krzyża. Przypomina on, że źródłem zbawienia jest Chrystusowy krzyż, a wszyscy
zgromadzeni w kościele na celebrację Eucharystii są ochrzczeni w imię Trójcy Świętej. Znak krzyża jest wyznaniem wiary w obecność Boga. Podkreśla, że jesteśmy własnością Boga i całe nasze życie należy do Niego. Odpowiedź zebranych „Amen” znaczy: „Tak, niech się stanie”.

Pozdrowieniem

Po znaku krzyża kapłan zwrócony do ludu, rozkładając ręce, pozdrawia go wykorzystując do tego jeden spośród, kilku zwrotów, np.:
„Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym
niech będą z wami wszystkimi”; „Pan z wami”, lub inny zawarty w księdze Mszału na ten
moment Mszy świętej.
Pozdrowienie kapłana ma potrójną funkcję. Jest to jednocześnie powitanie, pozdrowienie i
oznajmienie obecności Chrystusa zmartwychwstałego w zgromadzeniu wiernych. Bóg Ojciec przez Chrystusa, w Duchu Świętym, obdarza wszystkich uczestniczących w liturgii, swoją odwieczną miłością, radością i pokojem.
Odpowiedź wiernych: „I z duchem twoim”, to wyraz wiary w obecność Chrystusa w osobie
celebransa. Obecność Chrystusa czyni z pojedynczych osób zebranych w kościele jedno
Ciało, Lud Boży, który bierze czynny udział w celebrowaniu Eucharystii.

xJK

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here