Co to jest AA? [część I]

  • Napisany przez:

Większość osób bez trudu rozszyfruje ten skrót. Niewielu jednak potrafi powiedzieć coś konkretnego na temat fenomenu tego samopomocowego ruchu. Mylą go z terapią, z jakąś formą leczenia. Zainteresowani próbują się tam zapisywać. Wielu uważa ten ruch za religijny wymysł. Inni za miejsce gdzie dokonywane jest pranie mózgów. Złośliwi czynią z AA przedmiot drwin i niewybrednych dowcipów.

W paru odcinkach postaram się przedstawić realny obraz tego niezwykłego ruchu. Ruchu, który bez tabletek i kosztownych terapii pozwala milionom osób uzależnionych zachowywać abstynencję i budować nowe, tym razem trzeźwe życie.

Anonimowi Alkoholicy (AA) – to ruch skupiający osoby uzależnione od alkoholu, które chcą przestać pić. Są to ludzie, którzy dzielą się nawzajem swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu. Jedynym warunkiem uczestnictwa jest chęć zaprzestania picia. Nie ma w AA żadnych składek ani opłat. Są samowystarczalni poprzez własne, dobrowolne datki. Wspólnota AA nie jest związana z żadną sektą, wyznaniem, partią organizacją lub instytucją; nie angażuje się w żadne publiczne polemiki; nie zajmuje stanowiska w jakichkolwiek sporach.

Za początek Wspólnoty Anonimowych Alkoholików uważa się 1935 rok. W miejscowości Akron (Ohio, USA) spotkało się dwóch alkoholików – makler giełdowy Bill W. (William Griffith Wilson, 1895-1971) oraz chirurg dr Bob (Robert Halbrook Smith, 1879-1950). Bob nie był już wówczas w stanie operować. Obaj zostali uznani jako przypadki beznadziejne. Próbowali różnych kuracji. Wielokrotnie przebywali w szpitalach. Szukali pomocy w różnych instytucjach terapeutycznych, samopomocowych. Bezskutecznie. Wydawało się rzeczą pewną, także dla nich samych, że nie ma już ratunku. Poznali się przypadkiem i stwierdzili zadziwiający fakt: gdy jeden z nich usiłuje pomagać drugiemu, efektem jest trzeźwość. Zaczęli pomagać innym alkoholikom. I co ciekawe, jeżeli nawet ludzie, którym ofiarowali pomoc, nie chcieli jej przyjąć –  pomagający czuli, iż im samym wysiłek się opłaca. W każdym bowiem przypadku ten, kto chciał pomagać, zachowywał trzeźwość, jeżeli nawet jego „podopieczny” pił dalej. Wkrótce było już kilkudziesięciu niepijących alkoholików.
Bill i Bob w stworzonym przez siebie programie zdrowienia AA wykorzystali metody i doświadczenia lekarzy i duchownych, których wcześniej spotykali na swojej drodze trzeźwienia. Przenieśli do programu AA niektóre elementy różnych ruchów trzeźwościowych. Włączając własne doświadczenia w pracy z innymi alkoholikami otrzymali ten uniwersalny program. Program, który działa na każdym kontynencie.
Program AA będący rezultatem wspólnego doświadczenia oraz wspólną drogą do rozwiązania problemu alkoholowego przedstawiono w książce Anonimowi Alkoholicy. Wydrukowano ją w 1939 roku na grubym papierze. W rezultacie pierwsze wydanie okazało się tomiskiem tak opasłym, iż szybko stało się znane jako Wielka Księga. Dzisiaj jej sprzedaż przekroczyła 30 000 000 egzemplarzy, została przetłumaczona na 58 języków. Wielka Księga znalazła się w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych wśród 88 książek, które wywarły największy wpływ na życie Ameryki i Amerykanów.

Za datę powstania Wspólnoty Anonimowych Alkoholików (AA) uznany został dzień 10 czerwca 1935 r. W lutym 1940 r. otwarte zostało w Nowym Jorku pierwsze biuro Światowej Służby AA, w którym na koniec 1941 roku zarejestrowanych już było 8 tysięcy członków . W 1955 r. zatwierdzono godło AA, którym jest koło z wpisanym weń trójkątem. Koło oznacza ogólnoświatową Wspólnotę AA a poszczególne boki trójkąta symbolizują wyzdrowienie, jedność i służbę. W 1953 r. Wspólnota AA liczyła ok. 5 tys. grup i ok. 111 tys. uczestników. Obecnie, po 85 latach od powstania, Wspólnota Anonimowych Alkoholików działa w 180 krajach na wszystkich kontynentach. W 120. tysiącach grup AA, każdego tygodnia, spotyka się ponad 2 000 000 Anonimowych Alkoholików.

Ryszard Stochła

Nasi partnerzy