„Pragnę, aby Twoja ikona, Matko Boża, odbijała się stale w zwierciadle duszy i zachowała ją czystą aż po kraniec wieków. Podnoś pochylonych ku ziemi i daj nadzieję tym, którzy uznają i naśladują wieczny wzór piękna” – tak pisał grecki mistyk żyjący pod koniec V wieku, Pseudo-Dionizy Areopagita.

Nie wiemy, może tę modlitwę podyktował mu święty Józef z Nazaretu, wpatrzony w Maryję, zakochany w najczystszym pięknie. Bo któż z ludzi bardziej z bliska i głębiej od świętego Józefa poznał piękno duszy Miriam z Nazaretu?

Józef, cały sprawiedliwy, poznał Miriam całą piękną. Podobny poznaje podobnego. Tylko tyle, że Józef kocha milczenie.

Z tej modlitwy wynika, że im dłużej człowiek wpatruje się w ikonę Matki Boga, tym bardziej czuje się pociągany przez Boskie piękno, którym ona promieniuje.

Maryja, cała piękna, przypomina nam, że piękno jest powołaniem. Greckie słowo na określenie piękna – kalon – swoim dźwiękiem jak echo przywołuje czasownik kalein, to znaczy: powołać, być powołanym.

Istnieje zatem nierozerwalny związek między pięknem a powołaniem. Jesteśmy bowiem, Maryjo, jak Ty powołani, aby być piękni. Nie trochę, nie jakby w części, ale cali piękni.

Ojciec wybrał nas w Synu przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.

Hasłem tegorocznej Pieszej Pielgrzymki Diecezji Świdnickiej na Jasną Górę jest: „Wpatrzeni w Maryję”.

Maryjo, wpatrzeni w Ciebie, odkrywaliśmy na nowo swoje życiowe powołanie. Odkrywaliśmy na nowo naszą życiową misję.

Przez cały tydzień, pokonując codzienny trud i zmagając się z pogodą, poprzez medytację nad Słowem Bożym odkrywaliśmy Twoje piękno.

Biblia, kiedy ją otwieramy i czytamy z uwagą, odsłania nam Twoje piękno, Maryjo, podobnie jak odsłania się ikona w trakcie jej pisania.

Pielgrzymi chcą słuchać Słowa. Pielgrzymi pozwalają się prowadzić temu Słowu.

Ono ich nawraca, zmienia, prowadzi do pięknych spowiedzi, a nawet – po latach – do pełnego uczestnictwa w Eucharystii.

To jest to, co w pielgrzymce jest nie do przecenienia: moc Słowa, które po prostu zmienia człowieka.

Bo Słowo Boga jest jak lustro, w którym możemy zobaczyć naszą wewnętrzną twarz. Tak powiedział kiedyś święty Grzegorz Wielki.

W Słowie jak w lustrze możemy zobaczyć także Twoje piękne oblicze, Maryjo. Ono podnosi nas, kiedy zmizerowani pochylamy twarz ku ziemi. Ono przywraca nadzieję, gdy już się sobie nie podobamy, kiedy nie potrafimy patrzeć na siebie, kiedy już nie wierzymy, że Bóg ukrył w nas cząstkę swego Boskiego piękna.

Maryjo, Bóg podarował nam Ciebie, aby Twoje piękno nas podnosiło i wlewało w nasze dusze nadzieję, a nawet przekonanie, że także w nas może odsłonić się wieczny wzór piękna.

Poza Jezusem Chrystusem, Bogiem-Człowiekiem, nikt na tej ziemi nie może powiedzieć o sobie, że jest cały piękny.

Chociaż w odwiecznym zamiarze Stwórcy wszyscy jesteśmy piękni, jednak dzisiaj, w tym momencie i na tej ziemi, możemy powiedzieć o sobie, że jesteśmy stworzeniami i dziećmi Boga, lecz mocno poranionymi – jak starszy i młodszy syn z przypowieści Jezusa.

Ale pozostaje tęsknota. Powraca nadzieja.

Jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy objawi się Jezus, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest – w całym Jego Boskim i ludzkim pięknie.

Dla pielgrzymów Diecezji Świdnickiej, dzisiaj już licznie zgromadzonych w ten piękny wieczór u Twojego tronu, ale także dla wszystkich pozostałych pielgrzymów, jutro kończy się czas pielgrzymowania tutaj, do Twojego tronu.

Za niespełna trzy tygodnie zacznie się jednak coś, co pozwoli nam na dłużej zachować, Maryjo, Twoje piękne oblicze.

Jutro przedstawiciele wszystkich parafii diecezji świdnickiej, razem z pielgrzymami pieszymi, którzy tutaj przybywają, spotkają się pod Twoim jasnogórskim wizerunkiem, aby razem ze swoimi duszpasterzami uroczyście zaprosić Ciebie, Matko i Królowo.

Zaprosić do naszych domów, do naszych parafii, do naszych wspólnot, do naszych serc.

Od dziewięciu miesięcy przygotowujemy się do spotkania z Tobą, Maryjo.

Za niespełna trzy tygodnie, 26 sierpnia, w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, w katedrze świdnickiej rozpoczniemy peregrynację Twojego świętego wizerunku w naszej diecezji.

Matko Najświętsza, stajemy przed Tobą w prostocie naszych serc, z całym bagażem naszych radości, trosk, boleści i słabości.

Chcemy szeroko otworzyć przed Tobą drzwi naszych serc.

Zapraszamy Cię, Maryjo. Wejdź w naszą codzienność. Zamieszkaj w naszych sercach i ucz nas, jak kochać Twojego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Przynieś do nas swój pokój. Przynieś ciszę i ufność, którymi sama żyłaś na co dzień.

Powierzamy Ci naszą codzienność, nasze myśli, decyzje, nasze relacje z ludźmi.

Bądź naszą przewodniczką na drogach wiary. Bądź z nami, kiedy brakuje nam sił. Podtrzymuj nas, kiedy błądzimy, i wskaż prawdziwą drogę.

Przyjmij, Maryjo, nasze serca takimi, jakimi są. Niedoskonałe, ale bardzo spragnione Boga.

Uczyń naszą młodą diecezję domem pełnym miłości, pokory i przebaczenia.

Maryjo, jesteśmy, pamiętamy, czuwamy. Wszystko, co nasze, do Ciebie należy.

Czekamy na Ciebie z wiarą, pełni nadziei i miłości.

Amen.

Biskup Świdnicki Marek Mendyk

wAkcji24.pl | Opinie | Biskup Świdnicki Marek Mendyk  | Źródło:  Diecezja Świdnicka Rozważanie biskupa świdnickiego Marka Mendyka wygłoszone podczas Apelu Jasnogórskiego 7 sierpnia 2026 roku, w związku z przybyciem Pieszej Pielgrzymki Diecezji Świdnickiej na Jasną Górę. Tekst został opracowany redakcyjnie na podstawie transkrypcji nagrania | Na zdjęciu Biskup Świdnicki Marek Mendyk – YT Jasna Góra |  8.08.2026