Książka „Siejba Słowa na peryferiach. Z Ewangelią na Platformie X. A.D. 2025″ (Świdnica 2026, ss. 128) to kontynuacja dzieła, które bp Ignacy Dec rozpoczął jeszcze w 2017 roku, gdy dzisiejsza Platforma X nazywała się Twitterem. Od tamtej pory biskup każdego dnia publikuje w internecie krótką refleksję, a po zakończeniu roku zbiera je w tom drukowany. Jak sam wyjaśnia w słowie wstępnym: „Autor zamieszczonych w tej książce tekstów nie posługiwał się sztuczną inteligencją, ale każdego dnia starał się zawrzeć w krótkim streszczeniu przesłanie Słowa Bożego danego dnia, refleksję o czczonym w danym dniu Świętym Kościoła, czy też przekazać myśl z wydarzenia religijnego, odbywającego się w jakimś szczególnym miejscu”.

Wpisy ułożone są miesiąc po miesiącu, a każdy rozdział otwiera fotografia sakralna autorstwa ks. Andrzeja Adamiaka. 

Uzasadniając swoją obecność w mediach społecznościowych, bp Dec sięga do nauczania Soboru Watykańskiego II. W słowie wstępnym cytuje dekret „Inter mirifica”: „Ponieważ Kościół katolicki ustanowiony został przez Chrystusa Pana, aby wszystkim ludziom nieść zbawienie, i wobec tego przynaglany jest koniecznością przepowiadania Ewangelii, przeto uważa on za swój obowiązek głosić orędzie zbawienia również przy pomocy środków przekazu społecznego oraz uczyć ludzi właściwego korzystania z nich”.

Autor przywołuje też najnowsze nauczanie papieskie – orędzie Leona XIV na LX Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, poświęcone sztucznej inteligencji: „Symulując ludzkie głosy i twarze, mądrość i wiedzę, świadomość i odpowiedzialność, empatię i przyjaźń, systemy znane jako sztuczna inteligencja nie tylko ingerują w ekosystemy informacyjne, ale także wkraczają na najgłębszy poziom komunikacji […]. Wyzwanie to nie ma zatem charakteru technologicznego, ale antropologiczny”.

Cel książki biskup formułuje prosto i po pastersku: „Życzę, aby Czytelnicy tych codziennych sentencji znaleźli coś dla siebie, co przybliżyłoby ich do Boga i ludzi”.

Trzon tomu stanowią zwięzłe medytacje nad Ewangelią dnia – dowód, że głębię można zmieścić w formacie krótszym niż niejeden nagłówek prasowy. Już 8 stycznia biskup pisał: „Jezus przyszedł na świat, aby zatroszczyć się o człowieka. Uwzględnił potrzeby duszy i ciała. Najpierw karmił głodnych Prawdą, a potem chlebem. Swoją postawą pouczył nas, że naszym obowiązkiem jest także karmić innych, karmić słowem prawdy i czynem miłości”.

Szczególnie poruszające są wpisy z Wielkiego Tygodnia. W Wielki Piątek czytamy: „Klękamy przed Krzyżem i w pokorze dziękujemy Chrystusowi, że z miłości do nas oddał życie za nasze grzechy. Z ufnością Go prosimy: Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami”. A w poranek wielkanocny: „Pokój wam – Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał. Przez swoje zmartwychwstanie uwierzytelnił całą swoją misję zbawienia ludzi i zapowiedział nasze przyszłe zmartwychwstanie i życie wieczne. Radujmy się. Alleluja!!!”.

Nie brakuje refleksji egzystencjalnych, jak ta z 30 maja 2025 r. o sensie cierpienia: „Niektórzy ludzie sądzą, że wszelkie cierpienie jest karą Bożą za grzechy. Tymczasem widzimy, że cierpienie dotyka również ludzi niewinnych. Oznacza to, że cierpienie posiada jakąś wielką wartość, służy wyższym celom: hartuje charakter, rodzi tężyznę ducha, doskonali człowieka”.

Wartość dokumentalna tomu jest niemała – rok 2025 przyniósł bowiem Kościołowi wydarzenia epokowe. Po śmierci papieża Franciszka i konklawe biskup witał 9 maja nowego następcę św. Piotra: „Witamy przy sterze Łodzi Piotrowej nowego Sternika, papieża Leona XIV. Dziękujemy za niego Panu Bogu. Wspieramy go naszą modlitwą, by owocnie służył Kościołowi i światu”.

W tweetach mocno wybrzmiewa też nuta patriotyczna. W święto św. Andrzeja Boboli autor notował: „Modlimy się o wierność wartościom katolickim i o jedność w naszym Narodzie, za co oddał swoje życie nasz narodowy Patron”. Z kolei w święto św. Katarzyny ze Sieny prosił, „aby Europa zachowała swoją tożsamość chrześcijańską i promowała wartości duchowe a nie tylko ekonomiczne”. Są wreszcie wpisy ciepłe, rodzinne – jak ten z Dnia Babci: „Serdecznie pozdrawiamy wszystkie Babcie, dziękujemy za wychowanie nam naszych rodziców, za dzielenie się z nami życiową mądrością, za troskę o wnuków. Życzymy obfitości Łask na złotą jesień życia”. 

Tom zamykają medytacje adwentowe i bożonarodzeniowe. W wigilię Bożego Narodzenia biskup życzył czytelnikom: „Modlitwę Zachariasza uczyńmy naszą modlitwą. Życzę wszystkim Błogosławionych Świąt”, a w sam dzień Narodzenia Pańskiego sięgnął po słowa kolędy: „Podnieś rękę Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą, w dobrych radach w dobrym bycie, wspieraj jej siłę swą siłą…”.

Klamrą spinającą całość jest wpis z 31 grudnia: „W ostatnim dniu Jubileuszowego Roku dziękujemy Panu Bogu za wszystkie łaski i dary jakie otrzymaliśmy, przepraszamy za nasze grzechy i zaniedbania, prosimy o dalszą łaskawość. Panie Boże, bądź z nami w każdy czas!”.

Ta krótka modlitwa dobrze oddaje charakter całej książki – prostej, pokornej i konsekwentnej. Dziewiąty tom „Siejby Słowa na peryferiach” pokazuje, że ewangelizacja cyfrowych peryferii nie wymaga spektakularnych środków. Wymaga wierności – dzień po dniu, ziarno po ziarnie. Warto sięgnąć po ten tom jako codzienny brewiarzyk świeckiego chrześcijanina na kolejny rok.

wAkcji24.pl | Kultura | PKN | Źródło: DAI24.pl, KAI | 20.07.2026