Bp Tadeusz Lityński, przewodniczący Zespołu „Laudato Si” przy Radzie KEP ds. Społecznych, mówił wprost: stworzenie zostało powołane przez Boga i powierzone człowiekowi. Oznacza to, że chrześcijanin nie może traktować świata jak bezpańskiego podwórka, z którego korzysta się bez ograniczeń. – „Bóg objawił się w relacji miłości do człowieka, a człowiek ma tę relację odwzajemniać także wobec stworzenia” – podkreślił hierarcha.

Warto przypomnieć, że w tym roku mija 10 lat od ogłoszenia encykliki papieża Franciszka Laudato Si’. Dokument ten stał się nie tylko głosem Kościoła w sprawach ekologii, ale i impulsem do budzenia sumień. Nie chodzi w nim o modny trend ani kolejną kampanię społeczną – lecz o powrót do podstawowej prawdy: świat został stworzony i powierzony człowiekowi jako dar, a nie jako łup.

Rzecznik KEP ks. Leszek Gęsiak SJ przypomniał, że 1 września obchodziliśmy Światowy Dzień Modlitw o Ochronę Świata Stworzonego. To właśnie modlitwa otwiera „Czas dla Stworzenia” – ekumeniczną inicjatywę trwającą do 4 października, czyli do wspomnienia św. Franciszka z Asyżu, patrona ekologów.

Hasłem przewodnim tegorocznych obchodów jest „Ogród Pokoju”, zaczerpnięty z proroctwa Izajasza i niesie głębokie przesłanie: świat może być ogrodem, jeśli człowiek zechce współpracować z Bogiem, a nie prowadzić z Nim sporu o panowanie nad stworzeniem.

Ks. Zbigniew Kucharski, sekretarz Zespołu „Laudato Si”, zwrócił uwagę na pewien stereotyp: troska o stworzenie kojarzy się wielu osobom jedynie z praktycznymi akcjami, jak sadzenie drzew czy segregacja śmieci. Tymczasem – jak podkreślił – chodzi o coś znacznie głębszego. Ekologia w duchu chrześcijańskim to przede wszystkim uznanie Boga za Stwórcę i postawa wdzięczności za Jego dar. – „To nie tylko kwestia działań, ale także misji i duchowości” – mówił.

Z tego ducha rodzą się konkretne inicjatywy: publikacje, filmy, a nawet duszpasterskie rachunki sumienia, które pomagają wiernym spojrzeć na swoje codzienne wybory przez pryzmat troski o stworzenie.

Podczas konferencji przypomniano również, że wielkie zmiany zaczynają się od prostych gestów. Ks. Marek Jasianek z diecezji kaliskiej mówił, że codzienne wybory – od oszczędzania energii, przez korzystanie z transportu, po udział w parafialnych inicjatywach – są praktycznym świadectwem wiary. – „Nie chodzi o wielkie akcje, ale o małe rzeczy. To one składają się na styl życia zgodny z przesłaniem Laudato Si’” – podkreślił.

Również ks. Marcin Uhlik z archidiecezji warszawskiej wskazał na znaczenie edukacji i zaangażowania młodzieży. W planach są m.in. specjalne rekolekcje wielkopostne oraz grupy młodych, które będą podejmować działania inspirowane encykliką.

Nie sposób uciec od pytania, które towarzyszy całej tej debacie: dlaczego troska o stworzenie jest dziś tak nagląca? Odpowiedź jest prosta i zarazem dramatyczna – kryzys ekologiczny dotyka nas wszystkich. Wspólna deklaracja przewodniczących europejskich wspólnot chrześcijańskich przypomina, że powrót do stylu życia zakorzenionego w ufności Bogu może być jedyną realną alternatywą wobec katastrofy.

To mocne słowa, które pokazują, że chrześcijańska ekologia nie jest „zieloną modą”, lecz koniecznością.

Światowy Dzień Modlitw o Ochronę Świata Stworzonego, ustanowiony przez papieża Franciszka w 2015 roku, co roku przypomina, że troska o nasz wspólny dom jest misją, której nie można odkładać na później.

Kościół w Polsce – jak pokazują inicjatywy Zespołu „Laudato Si” – stara się tę misję realizować w wymiarze naukowym, duszpasterskim i codziennym. A każdy wierzący może zacząć od prostego pytania: czy moje życie sprawia, że świat wokół mnie staje się bardziej ogrodem pokoju, czy raczej polem wyczerpanych zasobów?

Bo w gruncie rzeczy to od nas zależy, czy powierzony nam świat będzie przypominał ogród, czy pustynię.

wAkcji24.pl | Ekologia |  Maria Nicińska | źródło: KEP| 25.09.2025