Chlubimy się – zwłaszcza my, Polacy wobec gości z zagranicy – kultem oddawanym Matce Najświętszej. Od zarania chrześcijaństwa na terenach państwa Wiślan i Polan wznoszono świątynie na Jej cześć. Wiele z nich stało się z czasem celem pielgrzymek i miejscem dorocznych odpustów, na które przybywali ludzie niekiedy z bardzo odległych miejscowości. 

W naszej przeszłości narodowej znajdujemy szereg wydarzeń świadczących o szczególnej opiece Matki Najświętszej nad naszym krajem: od słynnego potopu szwedzkiego i bohaterskiej obrony Jasnej Góry do czasów najnowszych. 

W okresie zaborów i wojen, gdy Polski nie było na mapach Europy, gorąca pobożność maryjna była ważnym elementem podtrzymywania ducha narodowego. Kiedy w szkołach i urzędach kazano ludziom mówić po rosyjsku lub po niemiecku, w kościołach można było śpiewać po polsku litanię i odmawiać różaniec. Ta polska pobożność maryjna wyrażała się śpiewem Godzinek i licznych pieśni maryjnych, codziennym odmawianiem modlitwy „Anioł Pański”, a dzwon zachęcający do jej odmawiania wyznaczał porę pracy i odpoczynku. 

Odwołujemy się do tej pięknej, polskiej narodowej tradycji, którą odziedziczyliśmy po przodkach. Obchodząc piękną uroczystość NMP Królowej Polski, która w „przedziwny” sposób splata się ze świętem państwowym o bardzo ważnym, patriotycznym znaczeniu dla naszego narodu – uchwalonej Konstytucji 3 Maja. W sposób szczególny i doniosły czcimy Matkę naszego Boga – jako naszą Matkę. 

Czcimy Tę, o której na początku dziejów zbawienia powiedział Bóg: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie [szatanie] a Niewiastę, między potomstwo twoje, a potomstwo Jej. Ono zmiażdży ci głowę” (Rdz 3,15). Ona została Matką ludzkości, ponieważ tak postanowił sam Jezus. Testamentem z krzyża nam Ją ofiarował: Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie /J 19, 26-27/. 

Nie jeden raz w historii naszego narodu mieliśmy sposobność doświadczyć opieki Maryi. Nie zawiodła nas w żadnej dramatycznej, trudnej sytuacji. 

Przypominają się słowa modlitwy polskiego poety Jana Lechonia: 

(…)

O, Ty, której obraz widać w każdej polskiej chacie

I w kościele i w sklepiku i w pysznej komnacie (…)

Która perły masz od królów, złoto od rycerzy,

W którą wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy (…)

Nieraz potop nas zalewał, krew się rzeką lała,

A wciąż klasztor w Częstochowie stoi jako skała (…)

I wstajemy wciąż z popiołów, z pożarów, co płoną 

(Jan Lechoń)

Prośmy Matkę Najświętszą, Tę nasza niebieską Patronkę, niech towarzyszy naszemu narodowi, jako jego potężna Orędowniczka i Wspomożycielka, jako nasza Królowa. 

Niech w duszy Polaków, w wielkości ich serc kształtuje duchową potęgę Ojczyzny. Jak marzył niegdyś Julian Tuwim:

„Każda niech Polska będzie wielka. 

Czynom jej ducha czy jej ciała 

Daj wielkość serc, gdy będzie wielka 

I wielkość serc, gdy będzie mała”.

Prośmy Ją też o wielkich i mądrych przywódców naszego narodu:

„(…) gdy z martwych się obudzi

I brzask wolności ją ozłoci,

Daj rządy mądrych, dobrych ludzi

Mocnych w mądrości i dobroci”.

Prośmy Ją, aby wspomagała dźwignąć moralnie naszą tę naszą doświadczaną, ciągle jeszcze niszczoną, dewastowaną Ojczyznę: 

„Daj nam uprzątnąć dom ojczysty 

tak z naszych zgliszcz i ruin świętych 

– jak z naszych grzechów, win przeklętych

niech będzie biedny ale czysty 

Nasz dom z cmentarza podźwignięty.” 

/ J. Tuwim/

Tradycja 3 Maja należy do dziejów wszystkich Polaków. Co roku modlimy się za Ojczyznę. Modlimy się o trudną jedność polskiego narodu. A może trzeba nam za Janem Kasprowiczem z wyrzutem powiedzieć: „rzadko na moich wargach – niech dziś to serce me wyzna, jawi się krwią przepojony, najdroższy wyraz: Ojczyzna”.

Trzeba nam stawiać pytania o Polskę. Może bardziej niż kiedykolwiek. Trzeba nam stawiać pytanie o polskie elity. Każdy naród potrzebuje elit. Bo przecież nie wszyscy – czy to z braku warunków, czy uzdolnień – potrafią wznieść się odpowiednio wysoko, ale wszyscy mają prawo i obowiązek uczestniczyć szerzej w życiu społecznym i publicznym. 

Elity są okiem i uchem Narodu, dzięki którym nawet ludzie prości mogą lepiej orientować się w zawiłościach wielu spraw życia publicznego. 

Elity są sercem, które poprzez twórczość uszlachetnia nawet najbardziej przyziemne uczucia.

Elity są mózgiem, który dociera do spraw trudnych, by dzięki oświacie uczynić je łatwymi i ogólnodostępnymi. 

Musimy myśleć, w jaki sposób wykształcić własne elity, jak wpływać na młodzież, żeby wzięła za punkt honoru dobre wykształcenie, jak uzdrowić system edukacji? 

To nie jest obojętne, co proponuje się młodemu pokoleniu! To nie jest obojętne na co daje się przyzwolenie! To nie jest obojętne, jakie wartości i treści są reklamowane na billboardach naszych ulic!

Nie sposób przemilczeć przyzwolenie deprawacje dzieci i młodzieży. Nie możemy milczeć ani ze strachu, ani z woli przypodobania się osobistym wrogom Pana Boga, ani z motywów politycznej poprawności, czy obojętności! Nie możemy milczeć, kiedy w drastyczny sposób narusza się przywiązanie wiernych do chrześcijaństwa. Tu naprawdę nie ma żartów! Tak mogą myśleć tylko ci, którzy niczego nie rozumieją. 

Jak można promować coś co niszczy, zabija i hołduje cywilizacji śmierci. 

Narodowe święto 3 Maja, jest okazją by przypomnieć młody człowiek potrzebuje dobrych i mądrych programów wychowawczych. To prawda, wielu z nich bardzo często narażeni są na uczucie osamotnienia. Szczególnie w trudnym okresie dojrzewania są takie momenty, kiedy wszystko zaczyna się załamywać. Najczęściej wtedy młody człowiek traci zaufanie do swoich rodziców i całego dorosłego świata. Trudno nie dostrzec rozbieżności między sferą wyznawanych wartości, a praktyką życiową dorosłych. 

Kiedy się z nimi spotykamy, ujawniają uczucie buntu, nietolerowanie określonych wzorców zachowania. W takich momentach pragnienie utożsamienia się z jakąś grupą rówieśników jest zrozumiałe. Dobrze, jeśli poprzestaje się na grupie sprawdzonych przyjaciół. 

Wspólnie szukajmy sposobu, aby pomóc młodym. W pojedynkę niczego nie zdołamy zrobić. Młodzi to nasze wspólne dobro narodowe. Nie pozwólmy im zaprzedać się diabłu!

Jutrzejsze pokolenia będą takie, jakie dzisiejsze ich wychowanie. Tutaj cudów nie ma. Jutrzejsze pokolenia nie spadną z kosmosu, bo to są dzisiejsze dzieci. A ktoś ciągle przy nich majstruje, tylko po to, aby je zepsuć. Jeśli będzie na to społeczne przyzwolenie, szybko stanie się tak, że nie rozpoznamy samych siebie. Tylko, że wtedy już będzie za późno…

Dlatego trzeba nam modlić się za Polskę; modlić się za młodzież i za polską szkołę. 

Przez wstawiennictwo naszych wielkich rodaków: św. Stanisława i Wojciecha, także naszego Wielkiego Rodaka Świętego Papieża Jana Pawła II, módlmy się do Maryi, którą ośmielamy się nazywać Królową Polski.

Bp Marek Mendyk – Biskup Świdnicki

wAkcji24.pl | Opinie | Biskup Świdnicki Marek Mendyk |  źrodło: Miesięcznik Katolicki „w-Akcji” | Ilustracja: Wojciech Kossak – obraz  |2.06.2025