Kinga Stawińska: W tym roku jedna z dyskusji będzie poświęcona mediom katolickim.

Miłosz Manasterski: Żyjemy w kraju, w którym, jak wspomniałem, większość osób deklaruje, że ich wyznaniem wiary jest wyznanie katolickie. To jest w zależności oczywiście od badań, od osiemdziesięciu kilku nawet do ponad dziewięćdziesięciu procent osób, ta struktura osobiście się może zmieniać, choćby ze względu na napływ uchodźców z Ukrainy. Ale, jakby nie patrzeć, katolicy stanowią większość. Oczywiście z praktykami religijnymi to jest jeszcze osobna sprawa, ale w takim kraju, gdzie jest ta większość katolicka, media katolickie powinny odgrywać bardzo istotną rolę.

Tymczasem wiemy, że tak nie jest, że one są w pewnej niszy. Tymczasem ta nisza, mówiąc krótko, to powinno być 40 proc., może nawet 50 proc. rynku medialnego w rękach mediów katolickich. Jest naprawdę źle, bo media, które atakują Kościół, media, które przedstawiają Kościół w ciemnych barwach, które po prostu są zdecydowanie antychrześcijańskie, antyklerykalne, często nawet antynarodowe mają na tym rynku potężną przewagę. W związku z tym trzeba zastanowić się podczas tej debaty, mam nadzieję, że to będzie omawiane, jak tej przewadze stawić opór.

Jak zbudować silne media katolickie w Polsce, które nie będą się zajmować tylko kwestiami religijnymi czy ewangelizacją, bo nam jest potrzebna niesłychanie rzetelna informacja. Rzetelna informacja na temat Kościoła, ale w ogóle świata. Rzetelna informacja, która jest stworzona w okularach wartości chrześcijańskich, ale w sposób absolutnie obiektywny.

Po tym, co się stało z mediami publicznymi, tylko Kościół tak naprawdę może stworzyć taką alternatywę, która da bezpieczeństwo informacyjne Polakom, katolikom, niezależnie od tego, kto będzie rządził.

Kinga Stawińska: Co była dla Pana najbardziej inspirującym momentem w ubiegłorocznych dyskusjach?

Miłosz Manasterski: To jest jednocześnie temat najbardziej kontrowersyjny i zarazem najbardziej inspirujący. Najkrócej mówiąc, chodzi o związek: katolicy i pieniądze, Kościół i pieniądze. Tutaj jest całe mnóstwo takich bardzo szkodliwych mitów narosłych w naszym społeczeństwie, w samych katolikach, którzy patrzą na sferę pieniędzy, biznesu, ekonomii często jako coś złego, jako świata, gdzie wartości nie ma i być nie może.

Tymczasem wbrew pozorom jest zupełnie odwrotnie. Biznes, gospodarka opiera się na wzajemnym zaufaniu, na wierze w drugiego człowieka, że nas nie oszuka, że nas nie okradnie, że zrealizuje to, o co go poprosiliśmy. Że nie poda nam czegoś złego w restauracji i nie zrobi nam krzywdy, kiedy pójdziemy po opiekę medyczną. Tak naprawdę świat gospodarki opiera się o wartości chrześcijańskie choć oczywiście jest wiele negatywnych wyjątków. Nie można się odwracać od biznesu i gospodarki plecami, nie można też odwracać się plecami do pieniędzy. Takie założenie, że ubóstwo rodzi świętość jest też niepotwierdzone niczym, jeśli chodzi o badania socjologiczne. Tam, gdzie jest bieda, rodzi się najczęściej jednak przemoc, a świętość bywa tylko wyjątkiem.

Kolejna sprawa to właśnie kwestia tego, czy katolicy mają prawo chcieć być bogatymi ludźmi, czy Kościół ma być biedny czy bogaty. Jak to bogactwo budować? Bo jeśli Kościół ma być silny, na przykład mieć swoje media, ale też potężną działalność charytatywną, to z czego ma czerpać, jeżeli nie będzie miał pieniędzy? I tutaj zarówno na tym poziomie ogólnym, jak i tym poziomie finansów osobistych, te debaty, a taka debata też będzie w tym roku, dla mnie są najbardziej inspirujące.

Kinga Stawińska: W tym roku jedna z dyskusji będzie poświęcona mediom katolickim.

Miłosz Manasterski: Żyjemy w kraju, w którym, jak wspomniałem, większość osób deklaruje, że ich wyznaniem wiary jest wyznanie katolickie. To jest w zależności oczywiście od badań, od osiemdziesięciu kilku nawet do ponad dziewięćdziesięciu procent osób, ta struktura osobiście się może zmieniać, choćby ze względu na napływ uchodźców z Ukrainy. Ale, jakby nie patrzeć, katolicy stanowią większość. Oczywiście z praktykami religijnymi to jest jeszcze osobna sprawa, ale w takim kraju, gdzie jest ta większość katolicka, media katolickie powinny odgrywać bardzo istotną rolę.

Tymczasem wiemy, że tak nie jest, że one są w pewnej niszy. Tymczasem ta nisza, mówiąc krótko, to powinno być 40 proc., może nawet 50 proc. rynku medialnego w rękach mediów katolickich. Jest naprawdę źle, bo media, które atakują Kościół, media, które przedstawiają Kościół w ciemnych barwach, które po prostu są zdecydowanie antychrześcijańskie, antyklerykalne, często nawet antynarodowe mają na tym rynku potężną przewagę. W związku z tym trzeba zastanowić się podczas tej debaty, mam nadzieję, że to będzie omawiane, jak tej przewadze stawić opór.

Jak zbudować silne media katolickie w Polsce, które nie będą się zajmować tylko kwestiami religijnymi czy ewangelizacją, bo nam jest potrzebna niesłychanie rzetelna informacja. Rzetelna informacja na temat Kościoła, ale w ogóle świata. Rzetelna informacja, która jest stworzona w okularach wartości chrześcijańskich, ale w sposób absolutnie obiektywny.

Po tym, co się stało z mediami publicznymi, tylko Kościół tak naprawdę może stworzyć taką alternatywę, która da bezpieczeństwo informacyjne Polakom, katolikom, niezależnie od tego, kto będzie rządził.

Kinga Stawińska: Co była dla Pana najbardziej inspirującym momentem w ubiegłorocznych dyskusjach?

Miłosz Manasterski: To jest jednocześnie temat najbardziej kontrowersyjny i zarazem najbardziej inspirujący. Najkrócej mówiąc, chodzi o związek: katolicy i pieniądze, Kościół i pieniądze. Tutaj jest całe mnóstwo takich bardzo szkodliwych mitów narosłych w naszym społeczeństwie, w samych katolikach, którzy patrzą na sferę pieniędzy, biznesu, ekonomii często jako coś złego, jako świata, gdzie wartości nie ma i być nie może.

Tymczasem wbrew pozorom jest zupełnie odwrotnie. Biznes, gospodarka opiera się na wzajemnym zaufaniu, na wierze w drugiego człowieka, że nas nie oszuka, że nas nie okradnie, że zrealizuje to, o co go poprosiliśmy. Że nie poda nam czegoś złego w restauracji i nie zrobi nam krzywdy, kiedy pójdziemy po opiekę medyczną. Tak naprawdę świat gospodarki opiera się o wartości chrześcijańskie choć oczywiście jest wiele negatywnych wyjątków. Nie można się odwracać od biznesu i gospodarki plecami, nie można też odwracać się plecami do pieniędzy. Takie założenie, że ubóstwo rodzi świętość jest też niepotwierdzone niczym, jeśli chodzi o badania socjologiczne. Tam, gdzie jest bieda, rodzi się najczęściej jednak przemoc, a świętość bywa tylko wyjątkiem.

Kolejna sprawa to właśnie kwestia tego, czy katolicy mają prawo chcieć być bogatymi ludźmi, czy Kościół ma być biedny czy bogaty. Jak to bogactwo budować? Bo jeśli Kościół ma być silny, na przykład mieć swoje media, ale też potężną działalność charytatywną, to z czego ma czerpać, jeżeli nie będzie miał pieniędzy? I tutaj zarówno na tym poziomie ogólnym, jak i tym poziomie finansów osobistych, te debaty, a taka debata też będzie w tym roku, dla mnie są najbardziej inspirujące.