Przyjaciel młodzieży

Św Jan Bosko wielki przyjaciel młodzieży

Drodzy Nasi Czytelnicy zbliża się właśnie 134 rocznica śmierci Św. Jana Bosko (zm. 31 stycznia 1888 roku) który był włoskim duchownym kościoła katolickiego,  uważanym za “Nauczyciela młodzieży” z którą to był związany do końca swojego życia.

Św. Jan Bosko 16 sierpnia 1815 roku w Becchi,  miasteczku oddalonym o 40 km od Turynu w ubogiej rodzinie gdzie Jego ojciec Franciszek zmarł gdy mały Jan miał zaledwie dwa lata. Cały ciężar wychowawczy spadł na barki jego matki Małgorzaty która łącznie miała na utrzymaniu trzech synów. Według zapisów biograficznych Bóg w tajemniczym widzeniu objawił mu jego przyszłą misję.  Od tego momentu mały Jan zaczął w sposób w jaki na swój wiek rozumiał, wypełniać wolę Boga. Często w niedzielne popołudnia  W  sposób jaki jeszcze nikt z osób duchownych nie próbował,  za pomocą różnych sztuczek i popisów przeplatać modlitwę połączoną ze śpiewem a także z  zapamiętanym  “kazaniem “  które danego dnia pamiętał z porannej Mszy Świętej. Te wydarzenia z dzieciństwa zakorzeniły w młodym Janie misję którą wypełniał do końca życia poprzez rozrywkę pogłębiać życie religijne.

Podczas nauki w szkole najpierw podstawowej a później średniej  1831-1835 , musiał sam zdobywać środki na podręczniki i opłacać nauczycieli pracując w różnych zawodach. Właśnie w tamtym okresie założył  “Towarzystwo wesołości”.

Po ukończeniu szkoły średniej został przyjęty do wyższego seminarium w Turynie gdzie jego wykładowcą i spowiednikiem był Św. Józef Cafasso.

5 czerwca 1841 diakon Jan Bosko otrzymał święcenia kapłańskie i od tego momentu rozpoczęło się jego wielkie dzieło jakim była pomoc opuszczonej moralnie jak i materialnie a także bezdomnej młodzieży. Uczył ich prawd wiary, dawał możliwość wysłuchania Mszy Świętej jak i także przyjmowanie sakramentów świętych. Pomagał im także przy znalezieniu jakiegokolwiek zajęcia aby młody człowiek mógł wyjść ze skrajnego ubóstwa.

Wielkie zapotrzebowanie przerastało siły i możliwości biednego kapłana, dlatego apelował do społeczeństwa,  udawało mu się także trafić do bram ministerstw. Był świadomy, że sam tak wielkiemu dziełu nie podoła, dlatego założył dwie rodziny zakonne: Pobożne Towarzystwo Św. Franciszka Salezego dla młodzieży męskiej (1859) oraz zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych dla dziewcząt (1872). Był to pomysł na czasie, co dowodziły liczby osób należących do obu zakonów.

Św. Jan Bosko wyróżnił się nie tylko jako jeden z największych w dziejach Kościoła pedagogów, ale zostawił po sobie kierunek-szkołę pod nazwą  „systemu uprzedzającego” ,  który wprowadził prawdziwy przewrót w dotychczasowym wychowaniu.

W wolnym czasie poświęcał się  także na pisaniu i propagowanie dobrej prasy i książek. Początkowo wydawał w drukarniach turyńskich, a od 1861 roku posiadał już własną drukarnię. Rozpoczął od wydawania żywotów świątobliwych młodzieńców, aby swoim chłopcom dać przykłady i wzory do naśladowania. Następnie wydawał comiesięcznie Czytanki katolickie.

Opatrzność ubogaciła go szczodrze również w dary nadprzyrodzone, charyzmatyczne. W czasie kanonicznego procesu naoczni świadkowie w detalach opisywali przypadki uzdrowienia ślepych, głuchych,  chromych, sparaliżowanych oraz nieuleczalnie chorych. Wiemy także  o jednym przypadku wskrzeszenia umarłego. Święty posiadał także dar bilokacji,  rozmnażania orzechów,  kasztanów jadalnych i Komunii świętej. Największy rozgłos przyniósł Świętemu dar czytania w sumieniach ludzkich,  którym posługiwał się niemal na co dzień, a także dar przepowiadania przyszłości:  jednostkom, swojemu zgromadzeniu, dziejom Italii i Kościoła.

Pod koniec życia sława Św. Jana Bosko była tak wielka, że gdy znalazł się w Paryżu na pół oślepły i sparaliżowany,  otoczyły go tak wielkie tłumy,  że nie mógł się poruszać.

Obdarzony tak wielkimi darami i łaskami,  pozostawał zawsze skromny i pokorny, przekonany nawet,  że jest jedynie bardzo lichym narzędziem w rękach Bożych.

Jan Bosko zmarł 31 stycznia 1888 roku w Turynie. Papież Pius XI beatyfikował ks. Bosko 2 czerwca 1929 roku. Jan Bosko został kanonizowany w Wielkanoc 1 kwietnia 1934 roku.

Synowie duchowni Św. Jana Bosko nazwani pospolicie salezjanami, przybyli do Polski w 1898 roku i w Oświęcimiu założyli swoją pierwszą placówkę. Jan Bosko został także patronem tego miasta. Córki Maryi Wspomożycielki przybyły do Polski w 1922 roku.

Agnieszka Oziembłowska

Źródła

Święci na każdy dzień, ks. W. Zaleski SDB, 1982

brewiarz.pl

zyciorysy.info

Nasi partnerzy