Rocznica wyboru Ojca Świętego

13 marca 2013 r. o godz. 19.06 pojawił się biały dym. Papieżem został kard. Jorge Mario Bergoglio, arcybiskup Buenos Aires przyjmując imię Franciszka.

Franciszek jest pierwszym jezuitą, a od prawie 200 lat pierwszym zakonnikiem na tronie św. Piotra, pierwszym spoza Europy od trzynastu wieków i pierwszym pochodzącym z Ameryki. Zanim biskup pobłogosławi lud, proszę was, byście pomodlili się do Pana o błogosławieństwo dla mnie” – powiedział w pierwszym przemówieniu. A przyjmując 16 marca dziennikarzy wyznał: „Och, jakże bardzo chciałbym Kościoła ubogiego i dla ubogich!”. Franciszek zamieszkał nie w Pałacu Apostolskim, tylko w Domu św. Marty – watykańskim hotelu.

Inauguracja pontyfikatu miała miejsce 19 marca. W uroczystej Mszy wzięło udział ok. 150 tys. ludzi, w tym 132 delegacje państwowe oraz 33 reprezentujące inne wyznania i religie. Ojciec Święty wygłosił wówczas homilię, w której zaprezentował program swego pontyfikatu. „Strzec Jezusa wraz z Maryją, strzec całego stworzenia, strzec każdej osoby, zwłaszcza najuboższej, strzec nas samych: to właśnie jest posługa, do której wypełniania powołany jest Biskup Rzymu” – mówił Franciszek w czasie Mszy św. inauguracyjnej. Stwierdził, że „nie powinniśmy bać się dobroci, czułości!” zaznaczając, że tak też rozumieli swoją posługę Następcy Piotra. Podkreślił jednocześnie, że „prawdziwą władzą jest służba i że także Papież, by wypełniać władzę, musi coraz bardziej wchodzić w tę posługę, która ma swój świetlisty szczyt na krzyżu”.

Krótki życiorys papieża Franciszka

Urodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires. Przyszedł na świat w rodzinie włoskich imigrantów. Ukończył liceum techniczne o profilu chemicznym. Kolejny krok wykonał już w kierunku zakonu jezuitów, zostając członkiem tego zakonu 11 marca 1958 roku. Jego studia obejmowały także filozofię, literaturę i psychologię. Wreszcie w roku 1970 ukończył teologie w Colegio Maximo San José w San Miguel. Wieczystą profesję złożył 3 lata później. Na jego funkcje w kolejnych latach składała się chociażby profesura w Colegio Maximo, był też członkiem rady prowincji San Miguel. Rok 1992 był dla przyszłego papieża przełomowy, został bowiem w Buenos Aires biskupem pomocniczym. Kardynałem i prezbiterem San Roberto Bellarmino został w 2001 roku. Jego funkcja dotyczyła także uczestnictwa w czynnościach Papieskiej Rady ds. Rodziny oraz Kongregacji ds. Duchowieństwa. Dała się poznać przy tym jego skromność i posłuch wśród zwykłych ludzi, wsłuchiwał się zwłaszcza w głos cierpiących szczególnie, w tym chorych na różnego rodzaju śmiertelne choroby

źródło

www.ekai.pl

https://obliczaludzi.com/pl

foto:https://pixabay.com/pl

 

 

Nasi partnerzy