Liturgia Wielkiej Soboty

WIELKA SOBOTA

W sobotnią noc, tuż po zapadnięciu zmierzchu, w naszych kościołach sprawowana jest Liturgia Wigilii Paschalnej. Noc z soboty na niedzielę jest najważniejsza, bo wówczas Chrystus zmartwychwstał. Według opisów Ewangelii, gdy niewiasty w niedzielny poranek przyszły do grobu, nie było w nim Pana. Nie wiemy dokładnie, kiedy zmartwychwstał, dlatego czuwamy już po zapadnięciu zmroku. Dla chrześcijan właśnie ta noc staje się czasem świętowania. Kościół odzyskuje świąteczne dekoracje, grają organy, po raz pierwszy od 40 dni rozbrzmiewa radosne Alleluja, zaintonowany w sposób uroczysty. Symbolem radości jest także biały kolor szat liturgicznych.

Liturgia Wigilii Paschalnej jest czuwaniem na cześć Pana, zaś wszyscy wierni, posłuszni nauczaniu Ewangelii, powinni być podobni do ludzi, którzy oczekują swego Pana, aby gdy powróci, zastał ich czuwających i zaprosił ich do swego stołu (Łk 12, 35-48). 

Liturgia tej nocy koncentruje się wokół czterech podstawowych znaków, które ją wyjaśniają. Są nimi światło, woda, słowo Boże i Eucharystia. Msza św. rozpoczyna się błogosławieństwem ognia płonącego przed kościołem, od którego jest zapalany paschał – świeca symbolizująca zmartwychwstałego Chrystusa. Jezus jest światłem, które rozprasza ciemności, co ukazane jest przez wniesienie zapalonego paschału do ciemnego wnętrza świątyni. Od tego jednego światła swoje świece zapalają wierni, gdyż Chrystus zwyciężający mroki grzechu i śmierci wskazuje nam drogę życia. Podążając za Nim, kroczymy w blasku radości Zmartwychwstania. W pełnym blasku kościele słuchamy radosnego śpiewu Orędzia Wielkanocnego – Exultetu, które jest obwieszczeniem prawdy, że Chrystus, skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani. 

W drugiej części tej liturgii czytane jest Słowo Boże. Jest ono przebogate, składające się z kilku czytań, a opisujące całe dzieło zbawcze człowieka. Rozpoczyna się od opisu stworzenia świata, a następnie ukazana jest prawda jak Bóg prowadzi nas przez wieki. 

Kolejnym znakiem jest woda, która oczyszcza, obmywa i daje człowiekowi życie, tak w materialnym, jak i w duchowym wymiarze. Poświęca się wodę chrzcielną, która przez cały rok używa się do sprawowania tego Sakramentu. Jej poświęcenie należy do obowiązków księdza Proboszcza. Ważnym elementem jest również odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, które niegdyś składali za nas rodzice. Podczas Liturgii Wigilii Paschalnej zgromadzeni wyznają wiarę i zostają pokropieni wodą, która jest znakiem życia. Centrum Wigilii Paschalnej jest sprawowanie Eucharystii. To, co dokonało się na krzyżu w sposób krwawy, uobecnia się na ołtarzu w sposób bezkrwawy. Dzięki Eucharystii Jezus jest stale obecny w naszym życiu.

Nasi partnerzy