Przed nami Triduum Paschalne

Triduum Paschalne – jedno wielkie święto zwycięstwa życia nad śmiercią

Głębokie przeżycie i zrozumienie tego okresu pozwala odkryć sens życia, odzyskać nadzieję i wiarę. Zdarza się tak, że przeżywamy Święta Wielkanocne, zubożając ich treść. W Wielkim Tygodniu robi się porządki i zakupy – są to jedne z najbardziej „zaganianych” dni w roku, w których często brak czasu i sił nawet na pójście do kościoła w Wielki Czwartek i w Wielki Piątek. Nie pozwólmy, by tak stało się w naszych rodzinach. Pamiętajmy, że zupełnie inaczej przeżywa się Poranek Wielkanocny, gdy poprzedziło go uczestnictwo w liturgii Triduum Paschalnego i że są to dla chrześcijanina najważniejsze dni w roku.

Święta wielkanocne koncentrują się na męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, a ich szczyt przypada na noc z soboty na niedzielę. Jeśli ktoś uświadomi sobie znaczenie zbawczego wydarzenia, które w Chrystusie dokonało się podczas tych dni, w naturalny sposób będzie chciał uczestniczyć w całym Triduum, a nie tylko w jego części. Jest to jedno wielkie świętowanie misteriów Zbawczych, symbolizuje to również gest znaku krzyża, który jest wykonywany w Wielki Czwartek na początku liturgii i dopiero udzielane jest Błogosławieństwo na zakończenie Wigilii Paschalnej. Dzięki temu Triduum Paschalne jest jakby spięte w całość. 

Na początku Wigilii Paschalnej uroczyście zwiastuje się w Orędziu Wielkanocnym: „Oto są bowiem święta paschalne, w czasie których zabija się prawdziwego Baranka”. W prefacji wielkanocnej śpiewa się: „Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Ciebie, Panie, zawsze sławili, a zwłaszcza tej nocy uroczyściej głosili Twoją chwałę, gdy Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha. On bowiem jest prawdziwym Barankiem, który zgładził grzechy świata. On przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą i zmartwychwstając przywrócił nam życie.” Słowa Apostoła: „Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha” (1 Kor 5,7) powtarzają się w śpiewach Mszy wielkanocnej i przypominają nam znaczenie świąt wielkanocnych. Aż do III wieku wyraz „pascha” w ścisłym znaczeniu określał tylko samo przejście Chrystusa z życia doczesnego i śmiertelnego do życia nieśmiertelnego, lecz później tym wyrazem określano także obchód tego przejścia przez post, nocne czuwanie i przez Eucharystię, w czasie której przerywa się post i rozpoczyna radość pięćdziesiątnicy Zmartwychwstania. Post stanowił integralną część obchodów paschalnych. Pierwotnie trwał tylko przez sobotę poprzedzającą Niedzielę Zmartwychwstania, potem został rozciągnięty na piątek lub na cały tydzień, lecz ogólny był zwyczaj poszczenia przez dwa dni.  Jezus sam w Ewangelii mówi o odbudowaniu świątyni w trzy dni, tym samym dał świadectwo o sobie samym, o Męce i Zmartwychwstaniu.

Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota z Niedzielą Paschalną są dniami szczególnie bogatymi w obchody liturgiczne. Warto w pełni z tego bogactwa skorzystać. Dzięki głębokiemu przeżyciu Wielkiego Tygodnia, zanurzeniu się w tajemnicę Bożej Miłości, mamy szansę rzeczywiście odnowić nasze życie, a może i odnowić naszą wiarę i nawrócić się do Boga.

Zróbmy co można, by Triduum było faktycznie czasem poświęconym Bogu. Spróbujmy przeżyć te święta inaczej. Spróbujmy nadać im właściwy religijny i bardzo radosny charakter.

Na koniec słowa zachęty wygłoszone przez św. Jana Pawła II w czasie katechezy w Wielką Środę 16 kwietnia 2003 r.: „Drodzy bracia i siostry, przygotujmy się do godnego przeżycia tych dni i do kontemplowania wspaniałego dzieła dokonanego przez Boga w uniżeniu i wywyższeniu Chrystusa (por. Flp 2, 6-11). (…) Tajemnica Krzyża i Zmartwychwstania daje nam (…) pewność, że w ludzkich sprawach ostatnie słowo nie należy do nienawiści, przemocy, krwi i śmierci. Ostateczne zwycięstwo odnosi Chrystus, i musimy na nowo rozpoczynać od Niego, jeśli pragniemy przygotować dla wszystkich przyszłość opartą na fundamencie prawdziwego pokoju, sprawiedliwości i solidarności.”

 

 

Nasi partnerzy