Misja? Być aniołem dla bliźniego…

  • Napisany przez:

Święte postacie, które często pojawiają się w liturgii, stoją na skraju świata przypisanego ludziom. Przybywają do nas od Boga, pojawiają się w chwale i wspaniałości. To aniołowie wysłannicy i powiernicy Bożych zamysłów względem nas ludzi. Wszechświat wypełniają niezliczone zastępy duchów. Niewidzialne hufce niebieskich wysłańców, którzy przemierzają bezustannie ziemię i są zawsze czujne i gotowe do spełniania wyznaczonych przez Boga misji. 

Wirginia Zembrzuska – Gębala: Aniołowie – pośrednicy zbawczych planów Boga. Anioł to zadanie do spełnienia wobec ludzi, często „niewykonalne”.

Ks. Robert Ryndak CSMA, Moderator Bractwa Szkaplerza Świętego Michała Archanioła: Spoglądając na świat, w którym toczy się codzienne życie człowieka widocznym staje się swoisty renesans zainteresowania aniołami, niebieskimi postaciami nieba. Motywy anielskie, co rusz widoczne są w różnych dziedzinach ludzkiego funkcjonowania.  Anielska rzeczywistość nieustannie przeplata się z codziennością. Świat pozamaterialny od wieków interesował człowieka. Zagadnienia związane z istnieniem aniołów zawsze były i są obecne w ludzkich rozważaniach, dociekaniach.

Świat aniołów istnieje równolegle do świata fizycznego, ale zarazem te dwie rzeczywistości przenikają się wzajemnie. Niewidzialność niebieskich wysłańców nie świadczy o ich fikcyjności, wskazuje raczej na ograniczoność zmysłów i rozumu człowieka. Istnienie aniołów jako istot duchowych, niecielesnych jest prawdą wiary (Katechizm Kościoła Katolickiego nr 328). Aniołowie, niebiescy Bracia, nieustannie spieszą z pomocą człowiekowi w jego ziemskim pielgrzymowaniu.

Bóg w swej nieskończonej dobroci stwarzając widzialny świat, człowieka, powołał także do istnienia anioły, czysto duchowe stworzenia przewyższające doskonałością wszystkie inne byty widzialne – jak czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego w numerze 330. Doskonałość ta polega na tym, iż w sobie tylko szczególny sposób odzwierciedlają Jego miłość, piękno, świętość oraz wszystkie inne Boskie przymioty.

W poznaniu natury anielskiej niezbędnym jest sięgnięcie do tego, co o aniołach powiedział święty Augustyn. W taki oto sposób mówi na ich temat: Anioł oznacza funkcję, nie naturę. Pytasz jak się nazywa ta natura? Duch. Pytasz o funkcję? Anioł. Przez to, czym jest, jest duchem, a przez to, co wypełnia, jest aniołem.

 

Samo słowo anioł wywodzi się z języka łacińskiego angelus, co tłumaczy się jako posłaniec, zwiastun. Język łaciński zapożyczył to słowo z języka greckiego angelos, tak widoczne jest w tłumaczeniu Septuaginty. Słowo greckie angelos jest tłumaczeniem hebrajskiego malak oznaczającego pierwotnie czynność posyłania kogoś, a z czasem określało konkretną istotę posłaną. Aniołowie jako duchy, są sługami i wysłannikami Boga. Te istoty duchowe otrzymują miano anioła dopiero wtedy, gdy są posyłane na ziemię z jakąś konkretną misją do wykonania. Ponieważ zawsze kontemplują oblicze Ojca, który jest w niebie (Mt 18,10), są wykonawcami jego rozkazów.

Aniołowie posiadają rozum i wolę. Z jednej strony ich rozum działa z prostotą i przenikliwością, do których nie jest zdolny rozum ludzki, a ich wola jest doskonalsza aniżeli wola człowieka. Z drugiej strony, ponieważ są wyniesieni do błogosławionej wizji, są stworzeniami uwielbionymi, czystymi duchami, potężnymi książętami niebios, stojącymi przed Bogiem i wpatrującymi się w Jego oblicze. Aniołowie jako istoty czysto duchowe, są stworzeniami osobowymi i tak jak nasze dusze, nieśmiertelnymi, mają swój początek, ale nie mają końca. Przewyższają one doskonałością wszystkie stworzenia widzialne, a świadczy o tym blask ich chwały. Aniołowie nie posiadają cielesności, nawet wówczas, gdy z polecenia Stwórcy pełnią jakąś misję wśród ludzi i przyjmują wówczas postać widzialną. Nie odnosi się do nich prawo zniszczalności, które jest udziałem całego świata materialnego. Wymykając się spod naszego zwykłego poznania tworzą tajemniczy świat.

Centrum świata anielskiego stanowi Chrystus. Aniołowie należą do Niego, ponieważ zostali stworzeni przez Niego i dla Niego. Aniołowie, służąc Chrystusowi, pełnią w konsekwencji służbę Kościołowi. Całe życie Kościoła korzysta z tajemniczej i potężnej pomocy aniołów. Dzięki zaangażowaniu aniołów w życie człowieka, ich misji, do której przez Stwórcę zostali powołani, możemy jako chrześcijanie nieustannie w każdej sytuacji naszego życia liczyć na ich pomoc i wstawiennictwo. Poznając ich naturę i służebne działania możemy spoglądając oczyma wiary już tu na ziemi, choć trochę przybliżyć się do zasmakowania radości, która panuje w niebie, gdzie przebywa Bóg i Jego aniołowie. Archaniołowie przewodzą poszczególnym zastępom anielskim. Spełniają ponadto rolę posłańców Boga w ważnych wydarzeniach historii zbawienia. Bóg dał nam poznać świat duchowy poprzez swoje Objawienie. To właśnie dzięki Niemu można cokolwiek powiedzieć o istnieniu dobrych duchów, o ich naturze, pochodzeniu, przymiotach. Wiarygodność świadectwa Pisma Świętego jest uzupełniana przez bogactwo Tradycji Kościoła, w której aniołowie zawsze byli obecni.

W: Każde z imion Archaniołów ma swoje znaczenie: Michał – Któż jak Bóg!; Rafał –  Bóg uleczył; Gabriel – Mąż Boży. Ich imiona mają charakter teoforyczny, czyli…?

Na kartach Pisma Świętego widzimy trzech Archaniołów. Znamy ich imiona, to Święci: Rafał Archanioł, Gabriel Archanioł i Michał Archanioł. Imiona tych archaniołów mają charakter teoforyczny – czyli odnoszą się do Boga.

Każde z tych imion określa także zadanie, pełnioną przez Nich misje. Archanioł Michał, Jego imię to „Któż jak Bóg” – pogromca złego ducha, który w walce na niebie stanął w obronie  Bożej czci wypowiadając to oto wezwanie: Któż jak Bóg! Archanioła Gabriela „Mąż Boży” znamy choćby ze sceny zwiastowania – to anioł posłaniec niezwykle ważnych wiadomości. I Rafał Archanioł „Bóg uzdrawia”, towarzysz drogi młodego Tobiasza bohatera biblijnej księgi Tobiasza.

W: Jaką misję dla ludzi i świata mają michalici? Jaka jest duchowość tego zgromadzenia?

Bóg powołał do istnienia poprzez życie i działalność Błogosławionego Bronisława Markiewicza Zgromadzenie zakonne, któremu patronuje Święty Michał Archanioł. Michalici w sposób szczególny propagują Osobę Księcia Aniołów – Patrona Kościoła -oddając Mu należną cześć i zachęcając do tego innych. W zakonnych Konstytucjach Zgromadzenia można przeczytać: Przekonani o potężnym wstawiennictwie św. Michała Archanioła w walce ze złem, czcimy go jako pierwszorzędnego Patrona i rozszerzamy jego kult wśród wiernych. Wspólnota czerpie natchnienie z jego miłości do Pana Boga i obdarza go szczególna czcią. (art. 5)

W: Czy współczesny Kościół potrzebuje Aniołów? Figura Michała Archanioła peregrynuje do parafii, modlimy się o Jego wstawiennictwo, pomoc, obronę.

 

W 2013 roku w Polce rozpoczęła się peregrynacja Figury Świętego Michała Archanioła z groty objawień na Gargano we Włoszech. Dzięki tej inicjatywie, wspólnoty parafialne,  zgromadzenia zakonne oraz setki tysięcy osób doświadczyły i doświadczają w spotkaniu z tym szczególnym znakiem obecności i działania Patrona Kościoła. W czasie który przychodzi nam przeżywać jest On bardzo potrzebny. Świadczy choćby o tym fakt tych, którzy obierają sobie Świętego Michała Archanioła za swego przyjaciela oddając Mu swoje życie i zapraszając Go w codziennej modlitwie ułożonej przez Papieża Leona XIII. Przyjmują znak Szkaplerza Archanioła i w ten sposób ewangelizują dając piękne świadectwo swojej wiary.

W: Być aniołem dla bliźniego. Czy to dobry pomysł?

Każdy z nas jest wezwany do tego, aby stać się aniołem już tu na ziemi.  Anioł w ludzkiej skórze, posłaniec – to każdy z nas wtedy, gdy swoim życiem, postępowaniem, wyborami opowiadamy się po stronie Boga i czynimy wszystko co w naszej mocy, aby przeciwstawiać się temu co nas od Boga oddala. Spełniając dobre uczynki, przychodząc z pomocą naszym bliźnim często w trudnych doświadczeniach stajemy się aniołami w ludzkiej skórze. Miesiąc wrzesień, a w sposób szczególny data 29 września – Święto Archaniołów –  stanowi dla nas doskonałą okazję, aby z aniołami, a w sposób szczególny ze Świętym Michałem Archaniołem się zaprzyjaźnić.

Zaprośmy Go do swojego życia, do walki, która każdego dnia rozpoczynamy, do walki o Boga w naszym codziennym życiu. Niech Ten, który całym sobą mówi: Któż jak Bóg! uczy nas stawiać Boga na pierwszym, najważniejszym miejscu naszego życia.

Nasi partnerzy