Wielki Czwartek – ustanowienie Sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa

  • Napisany przez:

Wielki Czwartek rozpoczyna w Kościele katolickim Święte Triduum Paschalne. Dzisiaj w ten Wielki dzień jest okazja i czas, by podziękować Panu Bogu za Sakramenty Eucharystii, Kapłaństwa, Sakramentu Pokuty i Pojednania, które ustanowił Pan Jezus podczas ostatniej Wieczerzy.

W Wielki Czwartek rano, kapłani gromadzą się razem ze swoim Biskupem diecezjalnym na uroczystej Eucharystii zwanej Mszą Świętą Krzyżma, podczas której odbywa się poświecenie olejów przeznaczonych do namaszczenia chorych i Sakramentu Chrztu Świętego, Bierzmowania i Kapłaństwa oraz oleju katechumenów.

Chrześcijaństwo wiedziało od początku o posługiwaniu się oliwą w celach związanych z kultem u Greków i Rzymian. Oliwa była zawsze artykułem spożywczym, ale też pielęgnowała skórę, była używana do lampek oliwnych oraz jako lek dezynfekujący rany i łagodzący ból. Prawie wszystkie zastosowania oliwy w życiu świeckim mają swoje dzisiejsze odniesienie do liturgii. I tak ze względów leczniczych stała się odpowiednią materią do sakramentu namaszczenia chorych. Z tego samego powodu — grzech jest chorobą duszy — używa się oleju przy udzielaniu sakramentu chrztu, który uwalnia od grzechu. Tak jak lampa oliwna daje światło, tak również kapłani, którzy są namaszczani na swój urząd — mają być „światłością świata”. Dlatego przy ich wyświęcaniu używa się także olejów.

Liturgia zna trzy rodzaje olejów, którymi się posługuje przy sprawowaniu sakramentów oraz przy innych okazjach: olej chorych, olej katechumenów, używany przy udzielaniu sakramentu chrztu, oraz olej krzyżma. Ten ostatni jest mieszaniną naturalnej oliwy lub oleju roślinnego z wonnościami (najczęściej z balsamem). Krzyżmo różni się od pozostałych olejów swoim najszerszym zastosowaniem w Kościele i jest szczególnie uroczyście poświęcane. Używane jest przy Sakramencie Chrztu , Bierzmowania i do święceń kapłańskich. Służy też do namaszczania ołtarza i ścian kościoła.

Znaczenie poświęcenia olejów podczas Mszy św. Krzyżma w Wielki Czwartek może być lepiej zrozumiałe po odczytaniu biblijnej symboliki namaszczania. Już w Starym Testamencie namaszczano arcykapłanów, kapłanów, proroków i królów. Ten obrzęd wiązał się od początku z oczekiwanym Mesjaszem. Wskazuje na to imię „Mesjasz”, które znaczy dosłownie — „namaszczony”.

W każdym przypadku namaszczania zachodzi bardzo wyraźna przemiana. Osoba czy jakiś przedmiot tracą swój dotychczasowy świecki charakter. Zostają włączone do sfery sacrum. Zaczynają pełnić inną, religijną funkcję. Warto o tym pamiętać, uczestnicząc w Wielki Czwartek we Mszy św. Krzyżma albo jednocząc się duchowo z duszpasterzami zgromadzonymi wokół biskupa w katedrze. Jesteśmy namaszczani przy chrzcie tym samym olejem, którym namaszcza się świątynię. Z jednej strony jest to powód do dumy, z drugiej do większej odpowiedzialności za tę nową godność.

Wieczorem natomiast wierni gromadzą się w swoich świątyniach parafialnych na uroczystej Mszy Wieczerzy Pańskiej, w której wspomina się główne tajemnice czyli ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa. W czasie tej Mszy Świętej, podczas której może odbyć się gest umycia nóg tak jak Pan Jezus obmywający nogi swoim uczniom, gest ten oznacza wzajemną braterska miłość i służbę bliźniemu, na wzór Miłości Chrystusa, które nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu.

Po komunii kapłan przenosi Najświętszy Sakrament w procesji na miejsce przechowania, przygotowane w odpowiednio ozdobionej kaplicy. Na czele procesji niesie się krzyż, a przy Najświętszym Sakramencie świece i kadzielnicę. Rozpoczyna się wtedy czuwanie i modlitwa w ciszy przy Ołtarzu Adoracji i trwa do Wielkiego Piątku, Liturgii Męki Pańskiej.

Bibliografia:

https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TA/TAL/msza_krzyzma.html

zdj. Pixabay

Nasi partnerzy