Uroczystości ku czci Matki Bożej Bolesnej

  • Napisany przez:

Odpust Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

Wczoraj, 15 września wspominaliśmy Matkę Bożą Bolesną – patronkę miasta Wałbrzycha, opiekunkę mieszkańców i nieustającą orędowniczkę naszych błagań, próśb, wspomożycielkę boleści, kojącą w cierpieniu, dawczynię ulgi i tą, która wskazuje drogę – DROGĘ do serca każdego człowieka poprzez otwarte i czyste serce Pana Jezusa.

Z tej okazji odbył się w naszej Kolegiacie pw. NMPB i Św. Aniołów Stróżów odpust zakończony uroczystą Mszą Świętą o godzinie 18:00 z wystawieniem najstarszej w Polsce Piety na co dzień mieszkającej w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Mszy Św. przewodniczył Biskup Świdnicki Marek Mendyk w towarzystwie księży Kapituły Kolegiackiej, wikariuszy i liturgicznej służby ołtarza. Biskup głosząc kazanie na górze, stojąc na ambonie w kościele pw. Św. Aniołów Stróżów, wypowiedział jakże ważne słowa: „Brakuje ludzi czujących, patrzących sercem i sercem pojmujących słowa Pisma Świętego. Uczuciem, a nie rozumem. Być wiernym oznacza nie dozgonne posłuszeństwo, a dozgonną miłość i odpowiedzialność za dokonane czyny. By otworzyć swoje serce, trzeba WYBACZYĆ”. Matka Boska Bolesna potrafi zdziałać cuda i skruszyć najbardziej zatwardziałe serca upartych grzeszników, biernie wykonujących polecenia przełożonych, bez refleksji nad sobą, swoimi czynami i lubujących się w wykorzystywaniu swojej pozycji, władzy i trwających w hipokryzji. Kropla drąży skałę, więc korzystając już teraz z dobrodziejstw NMP rozpocznijmy modlitwę różańcową. Przed nami październik – miesiąc Maryjny. Udajmy się do Naszej mamy i u Jej stóp złóżmy prośby o dobro, pokój i zaistnienie koniecznych zmian na świecie – zarówno w świecie ekologii, relacji społecznych, funkcjonowania poszczególnych instytucji i zmian w hierarchii. Czas na zmiany.

Wcześniej już od 8 września, przez tydzień trwała Nowenna przed Uroczystością Matki Bożej Bolesnej. Wierni czuwali w określonych porach przed Statuą w wałbrzyskim Sanktuarium.

Oto kilka słów na temat tego pięknego, zabytkowego obiektu i najstarszej w Polsce Piety.

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej.

Najstarsze wzmianki historyczne o kościółku w miejscu dzisiejszego Sanktuarium pochodzą z początku XIV wieku. Była to drewniana budowla, wzniesiona na obrzeżach ówczesnego grodu przy której znajdował się cmentarz. W  Liber fundationis Episcopatus Wratislaviensis wzmiankowano,że kościółek istniał w roku 1305. W rzeczywistości możemy domniemywać, że świątynia w tym miejscu istniała już wcześniej, tak samo jak sam gród u podnóża zamku, który ulokowano na górze zamkowej. Legendy i podania ludowe, głoszą że pierwszą kapliczkę postawił w miejscu cudownego ozdrowienia miejscowy rycerz. Otóż został on w czasie polowania raniony przez jelenia. Leżąc w lesie upraszał Matkę Boską o ratunek. Ta wskazała mu źródełko, którego cudowna woda, zasklepiła rany. W podzięce rycerz ufundował kapliczkę, która z czasem została rozbudowana. Wieść o leczniczych właściwościach źródlanej wody, rozniosła się po okolicy i do miejsca gdzie stała kapliczka, zaczęli pielgrzymować pątnicy. Sam kościółek przestał być główną świątynią miasta w roku 1428, gdy to zbudowano większy kościół, bliżej centrum grodu. Sanktuarium nadal było miejscem pielgrzymek podczas których wypraszano u Matki Bożej łaskę uzdrowienia. Dokładnie nie wiadomo kiedy do Sanktuarium przywieziono Cudowną Pietę. Możemy przypuszczać, że było to pod koniec XIV wieku, gdyż wówczas ta forma przedstawiania Matki Bożej, rozpowszechniła się z terenu Niemiec na całą Europę. Wizerunek Matki Bożej Bolesnej z wałbrzyskiego Sanktuarium, jest najstarszą znaną pietą w Polsce. Z nią także wiążą się różne legendy, które były przekazywane potomnym. Jedna z nich mówi o tym, że podczas Wojen Husyckich, rabuś próbował skraść pietę. Stała się ona jednak tak ciężka, że nie mógł jej podnieść. Podczas epidemii dżumy i tyfusu w latach 1637-41 mieszkańcy miasta modlili się nieustannie do  Matki Bożej, prosząc o ratunek. Po trzech latach, epidemia ustała. Matka Boża nie opuszczała mieszkańców nawet podczas reformacji i wojny trzydziestoletniej. Kościółek nigdy nie stał się świątynią protestancką ani nie został z sekularyzowany podczas rządów Fryderyka II. Dzisiejszą formę Sanktuarium otrzymało podczas przebudowy z lat 1715-18, kiedy to 500 ubogich mieszczan finansowało budowę murowanej świątyni. Prace prowadził i nadzorował ksiądz, Weizer Georg. Tyle historii.

Pieta

Pieta, wizerunek Matki Bożej trzymającej martwe ciało Chrystusa. Ciało najukochańszego Syna, zdjęte z krzyża. Najdobitniej przedstawia ból matki po starcie dziecka. Ból, którego nic nie może ukorzyć. Ból, który przeszywa serce, niczym miecz. Miecz Boleści. Symboliczny miecz z przepowiedni Symeona. Maryja już w dniu ofiarowania Jezusa w Świątyni wiedziała, jaki ból sprawi jej śmierć syna. Jednak mimo tej świadomości, oddanie i z pokorą, szła ścieżką jaką wyznaczył Jej Bóg. Im większa była świadomość Maryi, tym mocniej ufała Bogu. I ta ufność stanowi siłę Maryi. Siłę, którą daje każdemu, kto się odda pod Jej opiekę. Ufność i poddanie Maryi, jest najkrótszą drogą do Chrystusa. Tylko przez Bolesne serce Matki, możemy trafić do Radosnego serca Syna. Jezusa Chrystusa.

Akt oddania się Matce Bożej Bolesnej Patronce Wałbrzycha:

Matko Bolesna od wieków czczona
w Wałbrzyskim Grodzie
Matko naszego Zbawiciela.
Twojej opiece i miłosierdziu
polecam ciało i duszę moją,
a zwłaszcza w godzinę śmierci mojej.
W Twoje ręce składam
wszystkie nadzieje i radości,
wszystkie prace, trudy, bóle
i całe moje życie.
Pragnę zawsze postępować zgodnie
z wolą Twojego Syna
i przy Twojej pomocy
budować Jego Królestwo
w mojej rodzinie, miejscu pracy
i całym społeczeństwie.
Amen

Nasi partnerzy