W obliczu narastającego niepokoju związanego z liberalizacją praktyki aborcji w Polsce, Zespół Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych zwraca się z ważnym apelem.

W ostatnim czasie obserwujemy działania rządu RP, które mogą prowadzić do poszerzenia kryteriów dopuszczających legalne pozbawienie życia nienarodzonego dziecka. Te działania budzą głęboki niepokój i sprzeciw ze strony Zespołu Ekspertów, który przypomina fundamentalną prawdę o początku życia ludzkiego w chwili poczęcia.

Prawo do życia od poczęcia

Zespół Ekspertów podkreśla, że życie każdego człowieka zaczyna się w momencie poczęcia i jest niezbywalne. Ta prawda jest zapisana w Konstytucji RP i potwierdzana przez nakaz sumienia, który nie pozwala na uśmiercanie niewinnych istot ludzkich.

Sprzeciw wobec nowej wykładni prawa

Wyrażono sprzeciw wobec prób stworzenia nowej wykładni istniejącego prawa, która mogłaby poszerzyć kryteria dopuszczające aborcję ze względu na zdrowie psychiczne matki. Zespół Ekspertów zwraca uwagę, że aborcja nie jest metodą terapeutyczną i nie może być traktowana jako środek do przywrócenia zdrowia kobiety.

Ograniczenie prawa do wolności sumienia

Szczególne zaniepokojenie budzą próby ograniczenia konstytucyjnego prawa do wolności sumienia lekarzy, którzy mogliby być zmuszani do dokonywania aborcji pod groźbą sankcji finansowych. Zespół Ekspertów podkreśla, że sumienie lekarzy nie może być łamane, a ich prawo do odmowy udziału w procedurze sprzecznej z ich systemem wartości jest niezbywalne.

Niezależność prokuratury

Wytyczne Prokuratora Generalnego budzą wątpliwości co do jego niezależności i obiektywizmu. Zespół Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski apeluje o zachowanie niezależności prokuratury i rzetelne rozpatrywanie spraw związanych z aborcją, bez nacisków ze strony pozamedycznej.

Nauczanie Kościoła

Na koniec, Zespół Ekspertów przypomina niezmienne nauczanie Kościoła, które uznaje aborcję za poważne zło moralne i karze ją ekskomuniką.

W obliczu tych wyzwań, Zespół Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych apeluje do wszystkich wiernych o modlitwę i zaangażowanie w obronę życia nienarodzonych. Wspólnie musimy bronić tego, co najcenniejsze – prawa do życia każdego człowieka od momentu poczęcia.

1. Członkowie Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych z uwagą śledzą działania podejmowane przez członków rządu RP mające na celu liberalizację praktyki zabijania nienarodzonych dzieci[1]. Treść wytycznych, jak i sposób ich publikowania budzą najwyższy niepokój. Można mieć wrażenie, że wprost zmierza się do praktykowania aborcji poza refleksją etyczną i wbrew ochronie prawnej gwarantowanej przez Konstytucję.

2. Zespół Ekspertów przypomina fundamentalną prawdę z zakresu genetyki, że życie każdego człowieka zaczyna się w chwili poczęcia. Od tego momentu rozwija się ono nieprzerwanie w oparciu o wewnętrzne zasady zapisane w jego genomie. Jego życie nie jest mniej ważne od życia każdego innego człowieka. Jak bardzo fundamentalna jest to prawda dla życia społecznego świadczy jej zapisanie w Konstytucji Rzeczypospolitej. Tę prawdę potwierdza też serce człowieka w postaci nakazu sumienia, aby czynił dobro i unikał zła. Od tego nakazu nie jest on w stanie się uwolnić, gdyż dotyczy on fundamentu ludzkiej moralności. Pogarda dla tego nakazu jest bardzo niebezpieczna dla relacji społecznych, gdyż podważa zasadność innych praw chroniących wartości ludzkie w życiu społecznym.

3. Należy przypomnieć wyrażony już w dniu 4 września 2023 r. sprzeciw wobec stworzenia nowej wykładni istniejącego prawa, zmierzającej do poszerzenia kryteriów, dopuszczających legalne pozbawienie życia nienarodzonego dziecka w oparciu o przesłankę zdrowia psychicznego. Aborcja nie należy do metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu. Uśmiercenie dziecka nie może być uważane za środek do przywrócenia zdrowia kobiety.[2] Zdziwienie członków Zespołu budzi też faktyczny zakaz przeprowadzania konsultacji i organizowania konsylium w celu przeanalizowania przesłanek do dokonania aborcji. Wytyczne te naruszają ustawowe uprawnienie lekarza do zasięgnięcia z własnej inicjatywy opinii właściwego lekarza specjalisty lub zorganizowania konsylium lekarskiego wynikające z art. 37 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Biorąc pod uwagę dobro pacjentów, którymi są matka i dziecko nienarodzone, odwołanie się do opinii doświadczonych lekarzy pozwala poszukiwać rozwiązania najbardziej optymalnego.

4. Szczególne zaniepokojenie budzą próby pozaustawowego ograniczenia konstytucjonalnego prawa do wolności sumienia wyrażającego się w możliwości odmówienia podjęcia działań medycznych pozostających w sprzeczności z systemem wartości lekarza, a tym bardziej z systemem wartości uniwersalnych. „Nie do przyjęcia jest tworzenie kultury wykonywania zawodu medycznego, w której […] jednostka traci swoją podmiotowość, zostaje zmuszona zaprzeczyć swojej tożsamości i brać udział w postępowaniu, które w osądzie jej sumienia jest złem moralnym”[3]. Nie do zaakceptowania jest wymuszanie dokonywania przerywania ciąży pod groźbą sankcji finansowych, w tym utraty kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. Zauważyć należy, że sumienie lekarzy może być łamane w takiej sytuacji przez osoby zarządzające podmiotami leczniczymi, które będą się obawiać ograniczenia lub utraty finansowania działalności leczniczej ze środków publicznych. Takie rozwiązanie nie liczy się też z fundamentalnym prawem obywateli do świadczeń zdrowotnych, które zostaną ograniczone przez pozbawienie szpitali należnych im funduszy. Nie jest to więc kara wymierzona w dyrekcje szpitali, ale pracowników szpitala, którzy mają prawo do godziwego wynagrodzenia, a nade wszystko w pacjentów, którzy mają prawo do korzystania z dostępnych terapii.

5. Wytyczne Prokuratora Generalnego stawiają pod znakiem zapytania jego niezależność, która winna zapewnić każdemu obywatelowi gwarancje, że jego sprawa zostanie rozpoznana w sposób obiektywny i rzetelny, bez ingerencji ze strony pozamedycznej. Poważne zaniepokojenie budzą naciski Prokuratora Generalnego, aby postępowania w sprawie pomocnictwa w przeprowadzeniu aborcji umarzać lub kierować wnioski do sądu o warunkowe umorzenie sprawy ze względu na znikomą szkodliwość społeczną. W świetle dotychczasowych orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (z dnia 28 maja 1997 r. sygn. akt K. 26/96 oraz z dnia 22 października 2020 r. sygn. akt K 1/20) nie ma argumentów za zmianą interpretacji momentu rozpoczęcia prawnej ochrony życia. Powinna się ona rozpoczynać od momentu poczęcia i obejmować cały okres ciąży. Z uwagi na fundamentalny charakter prawa do życia nie można uznać działań w nie wymierzonych za cechujące się niewielką szkodliwością.

6. Zespół Ekspertów przypomina niezmienne nauczanie Kościoła, że „bezpośrednie przerwanie ciąży, to znaczy zamierzone jako cel czy jako środek, jest zawsze poważnym nieładem moralnym, gdyż jest dobrowolnym zabójstwem niewinnej istoty ludzkiej” (Jan Paweł II, encyklika Evangelium vitae nr 62). Według prawa kościelnego dokonanie zabójstwa nienarodzonego dziecka oraz wspólnictwo w tym procederze taktowane jest jako jedno z najcięższych przestępstw i karane jest karą ekskomuniki, która wyklucza z udziału w dobrach duchowych powierzonych Kościołowi przez Chrystusa.

W imieniu Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych

Bp Józef Wróbel SCJ

Warszawa, 3 września 2024 r