Głownie jest Pan znany z twórczości humorystycznej i satyrycznej. Nowa Pana płyta muzyczna „Litania piwnic 1944” to zupełnie nowe oblicze. Co się stało?

Artur Gotz: Rzeczywiście płyta muzyczna „Litania piwnic 1944” to album zupełnie inny od tych, które do tej pory nagrałem. Poruszałem się wcześniej głównie na granicy satyry, kabaretu i vintage-popu. W przypadku albumu „Litania piwnic 1944” skupiłem się przede wszystkim na poezji, poprzez którą próbuję opowiedzieć o Powstaniu Warszawskim w 80 lat później.

Skąd wzięło się zainteresowanie Powstaniem Warszawskim? 

Artur Gotz: Warszawa zawsze mnie fascynowała. Do stolicy Polski przyjeżdżałem od czasów, kiedy byłem nastolatkiem, a dwa lata po studiach aktorskich w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie – Wydziały Zamiejscowe we Wrocławiu, zamieszkałem w Warszawie i pracowałem w tutejszych teatrach. Wtedy rozpocząłem dokładnie poznawać miasto.

W 2009 roku zostałem zaproszony do udziału w spektaklu „Pamiętnik z Powstania Warszawskiego”, który napisał Miron Białoszewski, w reżyserii Jerzego Bielunasa, w Teatrze Kamienica. Wtedy twórca tego wyjątkowego miejsca, czyli Emilian Kamiński, zaszczepił we mnie miłość do Warszawy.

W jaki sposób Emilian Kamiński zaangażował Pana w sprawy Warszawy?

Artur Gotz: Przed Emilianem Kamińskim nikt wcześniej, z takim przejęciem i zaangażowaniem, nie opowiadał mi o warszawskich powstaniach, czyli o Powstaniu w Getcie Warszawskim w 1943 roku i o Powstaniu Warszawskim 1944 roku. To dzięki Emilianowi Kamińskiemu poznałem powstańców i ludność cywilną stolicy. To fascynujące, a jednocześnie bardzo smutne, że tamtej Warszawy już nie ma.

Spektakl w Kamienicy był przełomem w moim zawodowym życiu. Od tamtego czasu, czyli od piętnastu lat, myślałem o swoim projekcie na temat Powstania Warszawskiego i zacząłem gromadzić materiały i piosenki.

O czym jest nowa płyta muzyczna „Litania piwnic 1944”?

Artur Gotz: Mój album „Litania piwnic 1944” przypomina o wielkiej euforii na początku sierpnia 1944 roku czyli o pierwszych dniach po wybuchu Powstania Warszawskiego, ale jednocześnie nie pomija tragedii, z którą wtedy musiała zmierzyć się ludność cywilna Warszawy. Wykorzystane zostały opisy nalotów samolotów i spadania bomb oraz makabryczne obrazy ukrywania się ludności w piwnicach, aż po dzień kapitulacji, czyli 2 października 1944 roku.

Co zawiera album muzyczny „Litania piwnic 1944”?

Artur Gotz: Aby opowiedzieć o tych 63 dniach napisałem muzykę do wierszy: „Wiatr” i „Deszcz”  Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, „Ani wiersz, ani proza” Tadeusza Borowskiego, „Ponad nocą” Tadeusza Gajcego, „A gdy będzie już po wojnie” Józefa „Ziutka” Szczepańskiego, „Skoczek z parasolem” Michała Zabłockiego i do mojego tekstu „Zbliżą się godzina W.”.

Na płycie znajdują się również dwie kompozycje Zygmunta Koniecznego, z którym rozpocząłem współpracę w „Piwnicy pod Baranami’ w Krakowie. Jest to między innymi wyjątkowa kompilacja wierszy Czesława Miłosza i Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz kompozycje Mateusza Pospieszalskiego, z którym współpracowałem podczas realizacji „Pamiętnika z Powstania Warszawskiego” Mirona Białoszewskiego, a także oryginalna pieśń z czasów Powstania, czyli „Pałacyk Michla” Józefa „Ziutka” Szczepańskiego.

Ciekawostką jest utwór Grzegorza Tomczaka „Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos”, który jest ponadczasowy, okrutnie prawdziwy i wyciska łzy z oczu, szczególnie gdy śpiewałem go poza granicami Polski. W warstwie muzycznej wykorzystałem współczesne aranżacje.

Jak powstała płyta muzyczna „Litania piwnic 1944”?

Artur Gotz: Okazuje się, że artyści mogą liczyć bardziej na swoją publiczność niż instytucje do tego powołane. Album muzyczny „Litania piwnic 1944” to kolejna moja płyta, która powstała dzięki akcji crowdfundingowej. Tym razem na portalu „wspieram.to”.Mam nadzieją, że osoby które wsparły finansowo tej projekt będą zadowolone z osiągniętego efektu.

Patronat medialny nad płytą objęły cztery rozgłośnie Polskiego Radia: Radio Łódź, Radio Poznań, Radio Lublin, Radio Białystok oraz Agencja Informacyjna. Partnerami projektu są m. in. Samorząd Województwa Mazowieckiego, Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury w Warszawie, Polish Community Council of Victoria w Australii i STOART. Wydawcą albumu jest Luna Music. Życzę, aby udało się Państwu przeżyć chwilę zadumy i refleksji podczas słuchania tej płyty. Gloria victis!”

Czy jest planowana jakaś premiera płyty muzycznej „Litania piwnic 1944”?

Artur Gotz: Album muzyczny „Litania piwnic 1944” zostanie zaprezentowany podczas koncertów. Najważniejszy z nich odbędzie się 3 sierpnia 2024 roku przed Izbą Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy na warszawskiej Woli.

Kim jest Artur Gotz?

Artur Gotz to aktor i wokalista. W 2006 roku ukończył studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie – Wydziały Zamiejscowe we Wrocławiu (wydział lalkarski).

Artur Gotz na scenie występuje od 11. roku życia. W wieku 15 lat rozpoczął współpracę z Teatrem The Imagination w Londynie, stolicy Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii gdzie wystąpił w trzech spektaklach. Jako wokalista debiutował na scenie „Piwnicy pod Baranami” w Krakowie, w której rozpoczął współpracę z kompozytorem Zygmuntem Koniecznym. Po studiach związany z teatrami Warszawy: Teatrem 6. piętro (od 2013 r.), Teatrem Współczesnym w Warszawie, Teatrem Kamienica Emiliana Kamińskiego w Warszawie (od 2009 r.), w latach 2006-2009 aktor Teatru Rozrywki w Chorzowie, w latach 2011-2019 występował w Teatrze Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi. Obecnie współpracuje z Mazowieckim Teatrem Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie i Teatrem Piosenki Romana Kołakowskiego i Teatrem Nowym w Łodzi.

Artur Gotz zagrał kilkanaście ról filmowych m. in. seminarzystę Jurija Nogę w filmie „Karol. Człowiek, który został papieżem” (reż. Giacomo Battiato) oraz Reportera Dzikowskiego w serialu „Wielkie ucieczki”, Wojtka Wystracha w „Ścianie śmierci” (reż. Eliza Kowalewska) oraz w serialach telewizyjnych.

Artur Gotz wydał 6 płyt muzycznych. Wystąpił w blisko tysiącu koncertów w Polsce, Europie, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Związku Australijskim, Nowej Zelandii i na Kubie), aktor scen teatralnych Warszawy. Od wielu lat prowadzi warsztaty teatralne dla młodzieży i studentów, a także dla osób niepełnosprawnych oraz warsztaty z emisji głosu mówionego dla nauczycieli i osób pracujących głosem. Prowadził również warsztaty dla zawodowych aktorów kubańskich w Hawanie. Jest tytułowym bohaterem powieści „Idol” Marty Fox. Otrzymał też nagrodę „Wokalista Roku 2016”.

wAkcji24.pl | Kultura | Zródło: AI | 11.06.2024