Jesteśmy ludźmi oczekiwania. Ciągle oczekujemy na coś, co ma się wydarzyć w naszym życiu. Jest jednak w życiu chrześcijanina jedno zasadnicze oczekiwanie, jakże inne od tych doczesnych, a o którym przypomina nam Adwent. W pierwszej części Adwentu nasza myśl zostaje skierowana na powtórne przyjście Chrystusa, które dokona się na końcu czasów. Zostajemy zatem skierowani ku przyszłości, ku naszemu spotkaniu z Panem, co na pewno nastąpi.

Z kolei w drugiej części Adwentu Kościół pragnie nas przygotować do właściwego przeżywania uroczystości Narodzenia Pańskiego, do godnego przeżycia tajemnicy pierwszego przyjścia Pana. Adwent jest zatem czasem, który ma nam na nowo przypomnieć prawdę o podwójnym przyjściu Chrystusa. Uświadamia nam, że wszystko zmierza ku ostatecznemu i decydującemu spotkaniu ze Zbawicielem, który przyjdzie w chwale. Stąd też w Adwencie podejmujemy modlitwę i duchowy wysiłek, by, jak pisze św. Paweł Apostoł: „Bóg pokoju uświęcał nas, aby nienaruszony duch nasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa” (por. 1 Tes 5, 23-24).

Adwent rozpoczyna nowy rok liturgiczny, w którym będziemy w szczególniejszy sposób rozważać jedną z podstawowych prawd wiary: Wierzę w Kościół Chrystusowy. Słowa o Kościele zawarte w Credo niosą ze sobą bogatą treść, a znaczenie czterech cech, którymi opisany jest Kościół, jest bardzo głębokie.

„Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół” – powtarza każdy katolik na większości mszy świętych, w których uczestniczy w swoim życiu. To słowa o ogromnym znaczeniu.

Kościół jest jeden

Jeden jest Bóg, a zatem i Kościół jest jeden, zbudowany na jednej skale – Piotrze i jego następcach. Oblubienica Chrystusa może być bowiem tylko jedna.

Kościół jest święty

Kościół jest święty, ponieważ jego założycielem jest Syn Boży. Kościół jest święty świętością Chrystusa, który jest Głową Kościoła. Jednak dopóki żyje w tym świecie, nigdy nie będzie całkowicie wolny od błędnego i złego postępowania poszczególnych jego członków. Pełną świętość osiągnie zatem po Paruzji, czyli po ponownym nadejściu Jezusa Chrystusa.

Wielość grzechów popełnianych przez ludzi Kościoła zdaje się zaprzeczać powyższej prawdzie, a przynajmniej czyni ją dla niektórych trudną do przyjęcia. Ale nie można też nie dostrzegać, że Kościół wydaje tysiące wspaniałych, świętych ludzi kochających Boga i bliźniego bezwarunkowo i heroicznie.

Kościół jest powszechny, czyli katolicki

Kościół jest powszechny, czyli katolicki. Oznacza to tyle, że jest on posłany do wszystkich ludzi każdej epoki i że nie jest on zamknięty na nikogo. Wręcz przeciwnie: celem Kościoła jest zdobycie dla Chrystusa wszystkich ludzi, aby otworzyć im drogę do zbawczej relacji z Bogiem.

Kościół jest apostolski

Kościół jest apostolski. Znaczy to, że jest on założony na fundamencie apostołów i że powstał dzięki ich przepowiadaniu, do którego uzdolnił ich Duch Święty. Kościół apostolski jest również prowadzony przez biskupów, którzy są następcami uczniów Chrystusa. Co więcej, Kościół jest zobowiązany głosić niezmienioną naukę Jezusa, którą przez jego apostołów przekazał kolejnym pokoleniom.

A zatem określenie „apostolski” ukazuje nam również prawdę o Kościele, który jest depozytariuszem nauczania, a nie jego właścicielem. To apostołowie na ręce Kościoła złożyli nauczanie Syna Bożego, a Kościół zobowiązany jest strzec go na chwałę Bożą i dla dobra ludzi wszystkich czasów.

Czy czuję się częścią Kościoła, czy kocham Kościół? Amen.