Kiedyś kobiety i mężczyźni spierali się o to, kto powinien wyrzucić śmieci, a dzisiaj różnice sięgają poziomu cywilizacyjnego. Wygląda na to, że mamy do czynienia z globalnym fenomenem: młode kobiety stają się bardziej liberalne, a młodzi mężczyźni coraz częściej zwracają się ku konserwatyzmowi.

Potrzebujemy nowej, męskiej pobożności „w Akcji”. Komentarz Judyty Światłowskiej 

Ten „nowy podział” na płeć, a nie na pokolenia, pokazuje, że w świecie, który miał być coraz bardziej zjednoczony i otwarty, paradoksalnie rodzą się nowe, głębokie podziały.

Z jednej strony widzimy młode kobiety skłaniające się ku ideologiom liberalnym, które często promują indywidualizm, autonomię i redefiniowanie ról społecznych. Nie chcą być żonami, nie chcą mieć dzieci, kwestionują tradycyjną kulturę. Z drugiej – młodych mężczyzn, którzy w obliczu tych zmian zwracają się w stronę konserwatyzmu, szukając stabilnych fundamentów i silnej tożsamości. Trudno nie dostrzec, że to zjawisko wynika nie tylko z czynników politycznych, ale i z głębokich różnic w postrzeganiu relacji międzyludzkich, rodziny, a nawet samego sensu życia.

Dla mnie jako katoliczki sprawa ma jeszcze jeden wymiar – duchowy. Kościół zawsze nauczał, że mężczyzna i kobieta są stworzeni do wzajemnego uzupełniania się, a nie do rywalizacji. Jeśli dzisiejsze społeczeństwo zamiast budować mosty, pogłębia ideologiczną przepaść, to musimy zapytać: co poszło nie tak? Czy nie skupiliśmy się zbyt mocno na walce o swoje racje, zamiast na budowaniu prawdziwej wspólnoty?

Nie twierdzę, że każdy powinien myśleć tak samo – różnice w poglądach to naturalna część demokracji. Ale jeśli zaczynamy patrzeć na siebie nawzajem jak na „ideologicznych wrogów” zamiast jak na ludzi z godnością i niepowtarzalną wartością, to dryfujemy w stronę społecznego chaosu. Jako chrześcijanie jesteśmy wezwani do szukania prawdy, ale też do miłości bliźniego – nawet wtedy, gdy się z nim nie zgadzamy. Może zamiast mówić o „nowej wojnie płci”, warto mówić o tym, jak odbudować wzajemne zrozumienie?

Dla Kościoła katolickiego to bardzo ważny sygnał. Z jednej strony to Kościół powinien jednoczyć ludzi i łączyć ponad podziałami. Z drugiej strony jest potrzebne przedefiniowanie pracy duszpasterskiej z młodym pokoleniem. Na pewno trzeba zrobić wszystko by zaproponować coś zupełnie nowego młodym mężczyznom. Wiele tradycyjnych elementów duszpasterstwa po prostu się nie sprawdzi. Już widać, że powstają nowe ruchy męskiej pobożności, zróbmy coś, żeby młodzi konserwartyści czuli, że Kościoł jest ich domem. Kółko różańcowe to nie jest oferta dla młodych facetów przed trzydziestką!  Szkoła przetrwania, skauting, ekstremalna pielgrzymka – musi być adrelina, która wcale nie oddala, ale wręcz przybliża facetów do Boga. Oni muszą przede wszystkim działać – więc potrzebujemy nowej pobożności „w Akcji” – a nie siedzenia godzinami w kaplicy.

A skutecznie pracując nad nowym katolicyzmem pokolenia Z w wydaniu męskim pozyskamy także dziewczyny. Panowie – do roboty, kobiety w końcu się zorientują, że w was są prawdziwe wartości.

Judyta Światłowska

Lewica od dekad prowadzi program ideologiczny, który próbuje wmówić kobietom, że są ofiarami, a mężczyznom – że są oprawcami. Efekt? Kobiety młodego pokolenia łykają narrację o „patriarchacie”, „toksycznej męskości” i „systemowym ucisku”, a faceci? No cóż, oni widzą, że to zwykłe bzdury i zaczynają szukać alternatywy – a tą alternatywą jest konserwatyzm.

Młodzi mężczyźni obserwują świat i widzą, że feminizm trzeciej fali (a może już czwartej?) nie ma nic wspólnego z równością. To skrajnie lewicowy ruch, który nie chce sprawiedliwości, tylko przewagi. A skoro ich własna kultura zaczyna ich dyskryminować (wciskając im wina za wszystkie problemy ludzkości), to logiczne, że szukają azylu w prawicowych wartościach: tradycyjnej rodziny, zdrowego rozsądku i odpowiedzialności indywidualnej.

Zachodnie uniwersytety stały się kuźnią ideologicznych aktywistek. Zamiast uczyć myślenia krytycznego, kładzie się tam nacisk na emocje i poczucie „krzywdy”. Mężczyźni natomiast, jeśli nie chcą w tym uczestniczyć, szukają własnej drogi.

TikTok, Instagram i inne platformy są pełne lewicowych treści skierowanych do kobiet. Algorytmy działają w ten sposób, że promują feministyczne czy woke’owe treści, przez co młode dziewczyny są jeszcze bardziej radykalizowane. Mężczyźni natomiast coraz częściej trafiają na konserwatywnych twórców (Andrew Tate, Jordan Peterson, Ben Shapiro, Rafał Ziemkiewicz), którzy pokazują im inną perspektywę.

Lewica mówi kobietom: „Jesteście uciskane!”, ale młodzi faceci widzą, że to oni są dyskryminowani. System sądownictwa rodzinnego jest przeciwko nim, na rynku pracy promuje się „parytety” zamiast kompetencji, a kultura masowa ich demonizuje. Nic dziwnego, że zaczynają się buntować.

Jeśli ten trend się utrzyma, to czeka nas społeczeństwo coraz bardziej podzielone, a może nawet… samotne. Bo skoro kobiety i mężczyźni nie mają wspólnych wartości, to jak mają tworzyć związki, rodziny i przyszłość? Już teraz widać drastyczny spadek małżeństw i urodzeń – i to nie dlatego, że ludzie nie chcą być razem, ale dlatego, że ich fundamenty światopoglądowe są skrajnie różne.

Co zrobić? Może czas na kontrrewolucję? Może pora, żeby konserwatywne kobiety zaczęły mówić głośniej, że nie wszystkie chcą być wojowniczkami gender i że normalna rodzina, zdrowa relacja i wartości chrześcijańskie to nic złego?