G20 to grupa 19 państw plus Unia Europejska — forum współpracy gospodarczej i finansowej zawiązane w 1999 roku. Kraje członkowskie odpowiadają za zdecydowaną większość globalnego PKB, handlu i produkcji. Po kryzysie z 2008 roku G20 zyskało szczególną rangę jako miejsce koordynacji działań na rzecz stabilności gospodarczej, regulacji finansowych czy reagowania na globalne kryzysy.

Dotychczas Polska uczestniczyła jedynie w wybranych sektorowych formatach G20 — np. w panelach cyfrowych czy gospodarczych — ale nigdy nie była formalnie zaproszona na poziomie liderów. Teraz, dzięki dynamicznemu wzrostowi gospodarczemu i aktywnej dyplomacji, nasz kraj otrzymał zaproszenie na szczyt przywódców państw w 2026 roku w Miami. 

To historyczny moment — choć formalne członkostwo w G20 opiera się raczej na konsensusie i relacjach niż ściśle ekonomicznych progach, zaproszenie Polski oznacza uznanie jej rosnącej roli jako ważnej gospodarki i partnera na arenie międzynarodowej.

W 2026 roku to Stany Zjednoczone obejmują przewodnictwo w G20. Szczyt liderów odbędzie się w Miami (dokładniej: w ośrodku golfowym powiązanym z prezydentem USA), co samo w sobie sygnalizuje chęć pokazania nowej, amerykańskiej wizji forum.

Jak zapowiedział sekretarz stanu USA, Marco Rubio, nowa odsłona G20 ma przede wszystkim skupić się na „regulatory reform, innowacjach i energetyce” — czyli na priorytetach, które USA uznaje za kluczowe dla globalnego wzrostu. 

W tym kontekście Polska, jako gospodarka rozwijająca się dynamicznie, może liczyć na znaczący głos w debatach o globalnych łańcuchach dostaw, technologii, transformacji energetycznej oraz regulacjach — nie tylko jako „numer do odhaczenia”, ale jako realny partner. Dla wielu państw regionu to moment, który może przesunąć układ sił w Europie Środkowo-Wschodniej.

Decyzja USA o zaproszeniu Polski wiąże się bezpośrednio z kontrowersyjną decyzją o wykluczeniu RPA — co wywołało burzę międzynarodowych reakcji. 

RPA odpowiedziała oficjalnie. Według rzecznika prezydenta, Cyril Ramaphosa, Pretoria „przejmie komercyjną przerwę” w uczestnictwie w G20 pod przewodnictwem USA i poczeka do 2027 roku, kiedy to przewodnictwo obejmie Wielka Brytania. Podkreślono, że decyzja Waszyngtonu nie zmienia statusu RPA jako członka G20. – „South Africa will take a ‘break’ from G20 under Trump” – napisała oficjalna kancelaria, sugerując, że sytuacja to tymczasowy krok polityczny.

Tymczasem w Europie pojawiły się głosy krytyki wobec decyzji USA. Na przykład rząd Niemcy publicznie zaapelował, by przywrócić RPA do rozmów — podkreślając, że G20 nie powinno być ograniczane arbitralnymi decyzjami politycznymi. 

Dla wielu państw i komentatorów wykluczenie RPA postrzegane jest jako krok wstecz w inkluzywności forum — co rodzi pytania o przyszłość G20 jako reprezentatywnego ciała dla globalnego Południa. Jednocześnie w kontekście tego kryzysu, zaproszenie Polski jawi się nie tylko jako nagroda dla Warszawy, ale również jako wyraźne przesunięcie środka ciężkości na kierunek euro-atlantycki.

Prestż i wizerunek międzynarodowy

Udział w szczycie G20 to dla Polski ogromny prestiż. To sygnał dla inwestorów, że nasz kraj jest traktowany jako pełnoprawny gracz na globalnym poziomie — co może przełożyć się na lepsze oceny ratingowe, wzrost zainteresowania inwestycjami zagranicznymi, a także większą uwagę wielkich firm i korporacji.

Wpływ na kształt globalnych decyzji

Dzięki obecności przy „stole liderów” Polska będzie miała okazję aktywnie uczestniczyć w negocjacjach dotyczących regulacji handlu, technologii, energetyki i klimatu. To szansa, by przeforsować interesy regionu Europy Środkowo-Wschodniej, np. przy okazji debaty o transformacji energetycznej czy polityce eksportowej.

Wzmocnienie sojuszy i bezpieczeństwa

Zaproszenie do G20 w kontekście obecnej geopolityki to również polityczny sygnał — potwierdzenie znaczenia Polski jako partnera strategicznego dla USA i Zachodu. W czasach globalnych napięć i konieczności zabezpieczenia interesów wschodniej flanki NATO, taki awans może wzmocnić naszą pozycję w systemie sojuszy.

Impuls modernizacyjny i szansa na rozwój

Udział w G20 to także dostęp do najlepszych praktyk, know-how, współpracy technologicznej, inwestycji w innowacje, energię, infrastrukturę. To moment, by Polska przyspieszyła modernizację, podciągnęła się pod standardy zachodnie — także dzięki współpracy z potężnymi graczami globalnymi.

Nie wszystko jest jednak takie proste. Po pierwsze — kontrowersje związane z wykluczeniem RPA mogą sprawić, że G20 w 2026 będzie odbierany jako forum mniej reprezentatywne, osłabione reputacyjnie. To może osłabić legitymację decyzji podejmowanych podczas szczytu.

Po drugie — wejście Polski w G20 oznacza duże oczekiwania — zarówno wewnątrz kraju, jak i z zewnątrz. Będziemy musieli pokazać, że potrafimy formułować wpływowe stanowiska, budować koalicje i aktywnie uczestniczyć w rozmowach na poziomie światowym. To wymaga sprawnej dyplomacji, mądrego lobbingu i dobrze przygotowanych propozycji.

Po trzecie — jeśli świat podzieli się dalej między zwolenników a krytyków nowego składu G20 — Polska stanie po stronie USA i sojuszników Zachodu, co z jednej strony może przynieść korzyści, z drugiej — oznaczać antagonizacje z państwami Globalnego Południa.

Wreszcie — dla wielu krajów zaproszenie Polski i równoczesne wykluczenie RPA to symboliczny gest, a sceptycy przypominają, że ekonomiczne kryteria formalnego członkostwa w G20 nigdy nie były jednoznaczne. Protesty m. in. Niemiec mogą spowodować, że udział Warszawy w szczycie może mieć charakter tymczasowy. 

Mało kto zwraca na to uwagę, ale w G20 katolickich krajów jest tyle, co kot napłakał. Właściwie — poza Polską, Włochami i Argentyną — wielkich katolickich reprezentacji tam nie ma. A teraz — Polska wchodzi jak gość na wesele, którego nikt nie spodziewał się na liście VIP, i to dzięki konsekwentnej polityce zagranicznej poprzednich lat.

Zachwycające jest to „ciepłe przyjęcie” naszych zachodnich sąsiadów. Berlin — przywykły być głównym decydentem w klubie G20 — nagle zobaczył, jak Polska wskakuje do stołu przywódców.

I co zrobiły Niemcy?
A jakże — zareagowały „z troską”, czyli w ich języku dyplomatycznym:

„Polska? W G20? Ale dlaczego? I czy to musi się dziać akurat teraz?”

Nie oszukujmy się — ten awans nie spadł z nieba. To efekt lat budowania reputacji Polski jako kraju: stabilnego, przewidywalnego, konsekwentnego, i… tak, konserwatywnego w wielu obszarach.

Prezydent Karol Nawrocki, konsekwentny i twardy, doskonale wykorzystał moment geopolityczny. Polska stała się ważna, potrzebna i zauważalna. Niestety obecny rząd może tego nie udźwignąc, zwłaszcza, że czuje na sobie spojrzenie Berlina.

Polska w G20 to sygnał: jesteśmy potrzebni Zachodowi. I to widać. Dlatego ten moment należy szczególnie podkreślić: USA chcą Polski w gronie decydentów, Europa Środkowa ma wreszcie swój głos. Katolickie państwo wchodzi na salony, gdzie najbardziej dominuje sekularna technokracja.

Andrzej Wierny

wAkcji24.pl | Ekonomia | MOK | Zródło, fotografia: Marco Rubio | Komentarz: Andrzej Wierny | 4.12.2025