Choć sposób powstawania zaćmienia znany jest astronomom od ponad dwóch tysięcy lat, to jednak wciąż – szczególnie w kontekście opowieści ewangelicznych – trudno odebrać im głęboką, symboliczną wymowę. W przypadku ukrzyżowania Jezusa mrok, który ogarnął ziemię, budzi pytania nie tylko natury duchowej, ale i naukowej. Św. Łukasz opisuje:

„Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: ‘Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego’. Po tych słowach wyzionął ducha” (Łk 23,44–46).

Z pomocą przyszli astronomowie i… NASA. Korzystając z precyzyjnych modeli ruchu ciał niebieskich, ustalono, że 3 kwietnia 33 roku n.e. — a więc w dzień tradycyjnie uważany przez część uczonych za datę śmierci Jezusa — nad Jerozolimą miało miejsce zaćmienie Księżyca. Co więcej, był to tzw. krwawy Księżyc, czyli zjawisko, podczas którego tarcza naszego naturalnego satelity przybiera intensywnie czerwoną barwę.

Teoria agencji kosmicznej, popierana zarówno przez biblistów, jak i samą Biblię, powstała już w latach 90. Od dawna mówi się, 3 kwietnia 33 roku n.e. Księżyc przybrał czerwoną barwę, a miejsce ukrzyżowania spowiła ciemność. Co ciekawe, NASA odkryła, że właśnie tego dnia miało miejsce zaćmienie Księżyca, które mogło bez wątpienia wywołać zarówno czerwoną poświatę, jak i mrok. Czerwony odcień Księżyca byłby widoczny nad Jerozolimą tuż po zachodzie słońca.

Niektórzy badacze twierdzą, że to właśnie to konkretne zaćmienie mogło zostać opisane w tekstach biblijnych. Wspomniany w Dziejach Apostolskich „Księżyc, który zamieni się w krew” może być nawiązaniem do tego niezwykłego zjawiska. Piotr Apostoł, cytując proroka Joela, mówił: „słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie dzień Pański”.

Współczesne dane z NASA zdają się potwierdzać, że takie zaćmienie rzeczywiście miało miejsce i było widoczne nad Jerozolimą tuż po zachodzie słońca w dniu 3 kwietnia 33 roku. To właśnie wtedy Księżyc przybrał krwistą barwę — zgodnie z opisem znanym z Pisma Świętego.

NASA skomentowała: „Teksty chrześcijańskie wspominają, że po ukrzyżowaniu Jezusa Księżyc zamienił się w krew – co może odnosić się do zaćmienia Księżyca, podczas którego rzeczywiście przybiera on czerwoną barwę”.

Eksperci biblijni Colin Humphreys i W. Graeme Waddington z Uniwersytetu Oksfordzkiego poparli odkrycia NASA. Ich zdaniem, apostoł Piotr potwierdzał, że proroctwo Joela spełniło się — Księżyc rzeczywiście przybrał krwistą barwę w dniu śmierci Jezusa.

Choć interpretacje biblijnych wydarzeń w świetle nauki wciąż budzą emocje, to takie odkrycia pokazują, że religijne przekazy mogą zawierać opisy rzeczywistych, dających się zweryfikować zjawisk. Nie oznacza to jednak, że wszystko, co opisano w Biblii, da się wyjaśnić przy pomocy nauki. Niemniej jednak współczesna astronomia może pomóc w lepszym zrozumieniu tła historycznego i przyrodniczego wydarzeń sprzed dwóch tysięcy lat.

Dla umysłu chłodnego i naukowego może to wszystko wydawać się zbiorem przypadkowych zbieżności. Jakie jest prawdopodobieństwo, że zbiega się ono z trzęsieniem ziemi i śmiercią Jezusa? A jednak – z drugiej strony – dlaczego Bóg nie miałby wybrać właśnie takiego dnia, by zamanifestować przełomowy moment w historii zbawienia?

Oczywiście, ustalenie jednej możliwej daty śmierci Jezusa nie kończy wielowiekowych sporów i debat teologów, historyków oraz wierzących. Jednak takie badania pozwalają inaczej spojrzeć na teksty, które od wieków stanowią fundament chrześcijańskiej wiary. Czy więc 3 kwietnia 33 roku to faktyczny dzień ukrzyżowania Jezusa? Choć nie możemy tego stwierdzić z absolutną pewnością, nauka właśnie podsunęła nam bardzo prawdopodobną odpowiedź.

wAkcji24.pl |  Kultura | Maria Nicińska | źródło: NASA|obraz: Pełne zaćmienie Księżyca Jarosław Jasiński Wikipedia|
30.07.2025