Do zdarzenia doszło podczas lekcji języka angielskiego w klasie VII. Nauczycielka zażądała od uczniów zdjęcia krzyża ze ściany. Gdy dzieci odmówiły – powołując się na szacunek wobec symbolu religijnego – kobieta sama podjęła decyzję: zdjęła krzyż i wyrzuciła go do kosza. Według relacji świadków miały paść także wulgarne słowa. Ten obraz – dorosły autorytet i bezbronne dzieci patrzące na zbezczeszczenie poświęconego krzyża – stał się symbolem głębokiego kryzysu wychowawczego. W miejscu, które powinno uczyć wrażliwości i dialogu, doszło do aktu przemocy symbolicznej wobec wiary. Dla uczniów było to doświadczenie traumatyczne; dla rodziców – sygnał alarmowy, że granice zostały brutalnie przekroczone.

Rodzice oraz uczniowie złożyli zawiadomienie do Prokuratury Rejonowa w Wejherowie, która wszczęła dochodzenie w sprawie obrazy uczuć religijnych. Nauczycielka została zawieszona, a oryginalny krzyż – poświęcony przez proboszcza – zabezpieczono jako dowód. Wójt gminy Szemud, Ryszard Kalkowski, publicznie sprzeciwił się znieważaniu symboli religijnych i zaapelował o spokój. Sprawą zajęło się także Kuratorium Oświaty w Gdańsku, kierując ją do rzecznika dyscyplinarnego. Państwo – choć często oskarżane o obojętność – tym razem w końcu będzie musiało odpowiedzieć na pytanie: czy wolność światopoglądowa oznacza prawo do ranienia sumień?

Głos zabrał metropolita gdański abp Tadeusz Wojda, nazywając zdarzenie wprost profanacją. Wezwał do wyjaśnienia sprawy i głębokiej refleksji nad miejscem krzyża w życiu publicznym. 8 stycznia 2026 roku przed szkołą odbył się pokojowy protest rodziców i mieszkańców, wspierany przez posłów PiS, m.in. Dorota Arciszewska-Mielewczyk oraz Michał Kowalski. Krzyż wrócił na swoje miejsce, a podczas Orszaku Trzech Króli wierni przynieśli własne krzyże – w geście solidarności i cichego sprzeciwu wobec pogardy.

Ta historia pokazuje, że dzieci z Kielna dały dorosłym lekcję odwagi. W obronie krzyża stanęły nie ideologie, lecz sumienia. I to one dziś najmocniej wołają: nie odbierajcie nam tego, co święte.

W sprawie wydarzeń w Kielnie jednoznaczny głos zabrała Konferencja Episkopatu Polski, publikując komunikat Komisji Wychowania Katolickiego KEP z 8 stycznia 2026 roku. Biskupi nie kryją oburzenia faktem profanacji krzyża w szkole publicznej, wskazując, że nie jest to jedynie lokalny incydent, ale uderzenie w fundamentalne prawa: wolność religijną oraz konstytucyjne prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Komisja dziękuje wszystkim, którzy – często wbrew presji i szyderstwu – odważnie stanęli w obronie krzyża, podkreślając, że to bolesne doświadczenie nie powinno dzielić społeczeństwa, lecz uczyć wzajemnego szacunku.

KEP przypomina jasno: Konstytucja RP (art. 53 oraz art. 25) gwarantuje nie tylko wolność sumienia i religii, ale również prawo do publicznego manifestowania wiary, w tym obecność symboli religijnych w przestrzeni publicznej, jaką są szkoły. Co więcej, konkretne przepisy prawa oświatowego – zwłaszcza rozporządzenie Ministra Edukacji z 14 kwietnia 1992 roku – wprost dopuszczają obecność krzyża w pomieszczeniach szkolnych, podkreślając szczególne miejsce chrześcijańskiego dziedzictwa narodowego w polskiej kulturze i edukacji. W komunikacie przywołano także preambułę ustawy „Prawo oświatowe”, która mówi o wychowaniu respektującym chrześcijański system wartości, odpowiedzialność, miłość Ojczyzny i szacunek dla dziedzictwa kulturowego.

Przewodniczący Komisji, bp Wojciech Osial, oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych i czytelnych działań, które zagwarantują należny szacunek dla krzyża, aby dramat z Kielna nigdy więcej się nie powtórzył. To stanowisko KEP brzmi jak mocne przypomnienie: neutralność światopoglądowa państwa nie może oznaczać milczenia wobec profanacji ani zgody na wypychanie chrześcijaństwa z przestrzeni publicznej.

Poniżej publikujemy całe stanowisko Komisji KEP.

Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie 

To, co wydarzyło się w Kielnie, nie jest jedynie lokalnym „incydentem wychowawczym”. To symbol szerszego problemu, z którym Polska mierzy się od lat: mylenia neutralności światopoglądowej z agresywną laicyzacją. Neutralność państwa nie polega na wyrzucaniu krzyża do kosza – tak samo jak wolność słowa nie polega na krzyczeniu w twarz słabszym. Krzyż w polskiej szkole nie jest aktem przemocy wobec niewierzących; jest świadectwem historii, kultury i tożsamości, na której to państwo zostało zbudowane.

Najbardziej porażające w tej sprawie jest nie samo zdjęcie krzyża, lecz postawa dorosłego, który – zamiast uczyć dialogu, empatii i szacunku dla odmiennych przekonań – użył władzy wobec dzieci, łamiąc ich wrażliwość i poczucie bezpieczeństwa. Jeśli szkoła ma być miejscem „bezpiecznym”, to właśnie takie zachowania powinny budzić stanowczy sprzeciw. Bo bezpieczeństwo nie polega na eliminowaniu symboli, ale na ochronie godności – także tej religijnej.

Kielno stało się dziś pytaniem postawionym całej Polsce: czy chcemy społeczeństwa, w którym wiara jest tolerowana tylko wtedy, gdy schowa się ją do szuflady? Czy może takiego, które potrafi żyć w różnorodności bez pogardy i bez ideologicznej pałki? Obrona krzyża nie jest walką o przywileje Kościoła. Jest walką o granice, których przekroczenie zawsze prowadzi do czegoś więcej niż „jednego incydentu”. W grudniu w koszu wylądował krzyż. Jutro może być to sumienie.

wAkcji24.pl | Wiara | źródło: DAI24, Konferencja Episkopatu Polski| Ilustracja: Ideogram  | 9.01.2026