Zainteresowanie Karola III islamem nie jest nowe. Jerzy Mosoń przypomina jego wieloletnią historię:

„Jak przypomina portal »Islamskiego Kanału TV«, Karol wielokrotnie wypowiadał się pozytywnie o islamie. Jego wykład z 1993 roku, »Islam a Zachód«, pozostaje jednym z najczęściej cytowanych przemówień spośród członków rodziny królewskiej na temat relacji między islamem a Zachodem.”

Biografia króla z 2018 roku przynosi kolejne potwierdzenia:

„Biografia Karola wydana w 2018 roku potwierdza, że poglądy króla są zbliżone do przekonań wielu członków społeczności muzułmańskiej. W książce »Karol w wieku siedemdziesięciu lat: Myśli, nadzieje i marzenia« wspomina, jak studiuje Koran i uważa, że chrześcijaństwo może uczyć się od islamu. Król utrzymuje również bliskie relacje z brytyjską społecznością muzułmańską. W 2008 roku założył organizację Mosaic, której celem jest wspieranie młodych ludzi z ubogich środowisk, w tym wielu brytyjskich muzułmanów. Król jest też patronem Oxford Centre for Islamic Studies.”

Autor precyzyjnie wskazuje, co formalnie blokuje zmianę tytułu:

„To, co hipotetycznie stoi na drodze Karolowi III, by oficjalnie poszerzyć zakres swojego tytułu, to wymóg prawny uchwalenia specjalnej ustawy przez Parlament Zjednoczonego Królestwa. Sam król nie ma bowiem prawa jednostronnie zmienić swojej oficjalnej tytulatury państwowej. Jednak zważywszy na antyimigracyjne zamieszki, które od miesięcy targają Wielką Brytanią, monarcha nie mógłby raczej liczyć na wsparcie nawet rządzącej Partii Pracy.”

Jerzy Mosoń nie twierdzi, że zmiana nastąpi jutro. Pokazuje jednak, że pałacowy język wyprzedza prawo, a kierunek zmian został już obrany.

Tekst dziennikarza i publicysty wpisuje się w szerszy kontekst polityczny. Autor opisuje nowy program migracyjny ogłoszony przez minister spraw wewnętrznych Shabanę Mahmood:

„Wciąż jeszcze obecna szefowa resortu Spraw Wewnętrznych ogłosiła pod koniec czerwca 2026 roku nowy program relokacji migrantów z państw objętych konfliktami zbrojnymi, czyli przede wszystkim z Bliskiego Wschodu, gdzie dominuje islam. Sprowadzeni ludzie mieliby być rozlokowani według modelu ukraińskiego. Oznacza to, że zamiast do hoteli trafiliby do prywatnych domów Brytyjczyków. Zdaniem pani minister ułatwiłoby to ich międzykulturową integrację.”

Z tego wątku Mosoń wyciąga śmiałą, długofalową tezę:

„Za jakiś czas migranci sprowadzeni przez minister Mahmood mogliby na tyle zmienić tkankę społeczną Zjednoczonego Królestwa, że redefinicja tytułu monarchy wynikałaby nie tyle z jego potrzeby duchowej, a z sytuacji społecznej. Choć już teraz migranci zamieszkujący Wielką Brytanię stanowią duży odsetek – 16–19 proc. ogółu społeczeństwa – to wciąż zbyt mały, by zyskać wpływ poprzez wybory na poważne zmiany legislacyjne. Jeśli jednak do tego dojdzie, to największą grupą uprzywilejowaną będą stanowić muzułmanie, którzy obecnie stanowią 6 proc. brytyjskiego społeczeństwa.”

Artykuł Jerzego Mosonia jest publicystyką, jednak opartą na realnych danych. Obserwacja wyjściowa pozostaje faktem: w oficjalnym dokumencie pałacowym po raz pierwszy opisano rolę monarchy w sposób wyraźnie wielowyznaniowy.

Dla Kościoła Anglii, dla brytyjskich katolików i dla wszystkich, którym zależy na kształcie religijnej tożsamości Zjednoczonego Królestwa, to zmiana warta odnotowania – niezależnie od tego, jak ją oceniamy. Czy Karol III zostanie „Obrońcą Wiar”? Tego nie wiadomo. Czy powoli przygotowuje do tego grunt? Jerzy Mosoń uważa, że tak. I stawia pytanie, które w Londynie, póki co, pozostaje bez odpowiedzi.

wAkcji24.pl | Wiara | Źródło: Jerzy Mosoń, Agencja Informacyjna |  Fot. Wikimedia  |  4.07.2026