W 2022 roku trzy ogólnopolskie i wpływowe media zaatakowały biskupa świdnickiego Marka Mendyka zaocznie wydanym wyrokiem. W tytułach dominował przekaz wskazujący z imienia i nazwiska winnego oraz sugerujący, kto jest rzekomo skrzywdzonym. W kolportowanych tekstach było jeszcze gorzej.

Ksiądz biskup Marek Mendyk odpowiedział natychmiast. Pokornie – poddając się ocenie Stolicy Apostolskiej i polskiej prokuratury oraz stanowczo – nie tylko jednoznacznie dementując pomówienia, ale domagając się od wydawców i autorów oszczerstw przyznania się do kłamstwa oraz zadośćuczynienia w postaci przeprosin i wpłaty pieniędzy na cele dobroczynne. 

W 2025 roku, po trzech kolejnych uprawomocnionych wyrokach sądów wiemy, że wydawcy i autorzy publikacji Newsweeka, Onetu i Gazety Wyborczej są odpowiedzialni za zamieszczenie treści niemających pokrycia w faktach. Naruszyli dobre imię biskupa Diecezji Świdnickiej, udostępniając odbiorcom niczym niepotwierdzone i nawet nieuwiarygodnione materiały medialne. Wykazali się elementarną nierzetelnością dziennikarską, nie weryfikując pozyskiwanych i rozpowszechnianych treści. Udostępnili swoim odbiorcom kłamstwa, być może licząc na łatwowierność, być może zakładając uprzedzenia wobec Kościoła, być może planując dezorientowanie opinii publicznej, być może licząc na rozproszenie wspólnoty w Kościele. 

Na celowniku mediów o największych w Polsce zasięgach wpływu znalazł się biskup małej diecezji położonej z dala od stolicy kraju, kapłan znany w lokalnym środowisku, z którego się zresztą wywodzi, duchowny od wielu lat profesjonalnie zaangażowany w edukację dzieci i młodzieży, wykazujący jednoznaczne stanowisko w sprawach społecznych, kierujący wówczas Diecezją Świdnicką zaledwie od kilkunastu miesięcy i cieszący się szczerą sympatią wielu grup zawodowych czy kościelnych, z jakimi na co dzień się spotyka oraz otwarty na rozwiązywanie realnych problemów wspólnoty Kościoła.

Problemem nie jest jednak tylko ewidentna nierzetelność dziennikarzy i nie zaskakuje stronniczość tekstów w tych mediach. Istotą sprawy jest zdolność do świadomego uderzenia w człowieka i praktyczna bezkarność mimo formalnego orzeczenia wymiaru sprawiedliwości. Przetestowano – nie po raz pierwszy i nie po raz ostatni, jak się należy spodziewać – poziom tolerancji na nierzetelność, na tendencyjność, na wyzwalanie werbalnej nagonki wobec konkretnego człowieka, na obojętność wobec bezpodstawnego ostracyzmu i na wydawanie niesprawiedliwych osądów bez dowodów. Naturalną ludzką wrażliwość na krzywdę zamieniono w paliwo antagonizmu.

Wzięto pod but zasadę domniemania niewinności, stosując emocjonalny szantaż. Wywołano fałszywy rezonans w opinii publicznej oraz wśród komentatorów, wykorzystując słuszne społeczne odrzucenie każdej formy wykorzystania seksualnego niezależnie od tego, kto jest ofiarą i kto jest sprawcą. Podawano dalej przekaz jakoby na zasadzie informacji medialnej i tym samym powielano kłamstwa, wpisując je w szerszy atak, w którym nie oddzielano zasadnych niekiedy ocen od pomówień, plotek, uogólnień i wymyślanych przewin ludzi Kościoła.   

W chwili, gdy niniejszy komentarz jest publikowany, żadna z kłamliwych publikacji nie została usunięta z serwisów: Newsweek, Onet i Gazeta Wyborcza Wrocław. Nadal wiszą w sieci publikacje fałszujące rzeczywistość, a przede wszystkim uderzające w człowieka, w osobę wskazywaną z imienia, nazwiska, twarzy oraz pełnionej funkcji publicznej.

Kłamstwo przetrwa wyroki sądów i będzie zatruwać wspólną przestrzeń? Odpowiedź zgodna z rzeczywistością, a więc prawdziwa, jest niestety jedna: kłamstwo nadal jest obecne i nadal toksycznie działa. W tym właśnie tkwi sedno skandalu, którego inspiratorom, konstruktorom i sponsorom nie przychodzi na myśl publicznie przyznać się do zła. Musieliby ujawnić faktyczny mechanizm pomówień pod adresem księdza biskupa Marka Mendyka.

wAkcji24.pl | Opinie | Krzysztof Kotowicz | 25.03.2025