Podczas uroczystości biskup świdnicki poświęcił Kaplicę Dziecka Poczętego, a także podpisał akt erekcyjny budowy nowego kościoła i domu parafialnego. Ten dzień stał się czasem wdzięczności i zawierzenia, w którym kamień węgielny – znak nadziei i przemiany – został powierzony Bogu jako świadectwo wiary parafian.

– Kaplica powstała jako zadośćuczynienie za grzechy aborcji, ale także jako miejsce modlitwy o dar życia – podkreślił proboszcz, ks. kan. Marek Zołoteńki. Jak przypomniał, cała wspólnota od lat wspierała budowę świątyni modlitwą, postami i pielgrzymkami. Wierni niejednokrotnie wyruszali na górę Chełmiec, pod najwyższy krzyż w Polsce, niosąc krzyże pokutne i błagając o przemianę serc.

Podczas Eucharystii bp Mendyk przypomniał, że Boże słowo zawsze jest „żywe i punktualne” – dociera dokładnie tam, gdzie człowiek najbardziej tego potrzebuje. – Modlitwa jest naszą siłą. Gdy w niej słabniemy, trudno nam ręczyć za przyszłość naszego powołania – mówił hierarcha, zachęcając wiernych do codziennego czerpania z Pisma Świętego i życia w duchu modlitwy.

Zwracając się do zebranych, biskup dziękował za inicjatywę budowy kaplicy. – To miejsce ma przypominać o wartości każdego życia, od poczęcia do naturalnej śmierci. Niech stanie się ono źródłem modlitwy o szczęśliwe narodziny wielu dzieci w rodzinach silnych Bogiem – zaznaczył.

Podczas tej samej liturgii czterech młodych parafian przyjęło sakrament bierzmowania – symboliczny znak dojrzewania w wierze wspólnoty, która tego dnia uczyniła kolejny krok w dziele budowy kościoła.

Po zakończonej Mszy świętej odczytano i podpisano akt erekcyjny budowy świątyni i domu parafialnego. Dokument, przywołujący słowa św. Piotra o „żywych kamieniach”, wyrażał pragnienie, by nowy kościół stał się miejscem modlitwy za życie i wynagrodzenia za grzechy aborcji.

Kamień węgielny – o kształcie namiotu, symbolu spotkania człowieka z Bogiem – pochodzi z Góry Tabor i został pobłogosławiony przez papieża Franciszka 27 kwietnia 2014 roku, w dniu kanonizacji św. Jana Pawła II. Po uroczystym podpisaniu aktu wierni w procesji ze świecami przenieśli dokument i kamień węgielny do wznoszonego kościoła przy ul. ks. Jerzego Popiełuszki w Szczawnie-Zdroju. – To kamień przemienienia, który wzywa do przemiany naszych serc – mówił ks. Zołoteńki.

Na zakończenie bp Mendyk wyraził wdzięczność za trud i wytrwałość parafian. – Wierzę, że to dopiero początek drogi, która doprowadzi was do dnia, gdy cała świątynia zostanie poświęcona Bogu. Pan Bóg nie myli się, kiedy powołuje – On uzdalnia do rzeczy większych niż nasze siły – powiedział biskup.

Pomnik Dziecka Utraconego został odsłonięty i poświęcony w sobotę, 25 maja 2024 roku, na cmentarzu komunalnym w Jaworzynie Śląskiej. W uroczystościach wziął udział Biskup Świdnicki Marek Mendyk. Pomnik Dziecka Utraconego stał się wyjątkowym miejscem pamięci i modlitwy za dzieci, które odeszły w wyniku poronienia lub tuż po narodzeniu. Inicjatywa ta, zrealizowana przez grupę mieszkańców Jaworzyny Śląskiej, miała na celu wsparcie rodziców i rodzin, które doświadczyły tej bolesnej straty.

Przez ostatnie pięć lat Społeczny Komitet Budowy Pomnika Dziecka Utraconego w Jaworzynie Śląskiej prowadził zbiórkę funduszy na ten cel, pragnąc stworzyć miejsce będące widocznym znakiem tęsknoty za utraconym dzieckiem. Komitet nie tylko zajmował się realizacją projektu pomnika, lecz także prowadził działania informacyjne. Pomnik Dziecka Utraconego w Jaworzynie Śląskiej stał się nie tylko miejscem pamięci, ale też symbolem wspólnoty i solidarności z osobami przeżywającymi żałobę. Jego powstanie było efektem wieloletnich starań i zaangażowania lokalnej społeczności, która pragnęła stworzyć przestrzeń sprzyjającą refleksji, modlitwie i duchowemu wsparciu. Dzięki temu miejscu rodzice i rodziny po stracie mogą dziś odnaleźć ukojenie oraz zrozumienie w trudnych chwilach.

Kaplica Dziecka Poczętego w Wałbrzychu wpisuje się w szersze dzieło troski o życie, które podejmowane jest w diecezji świdnickiej. Obok niej, w Jaworzynie Śląskiej, znajduje się Pomnik Dziecka Utraconego – miejsce cichej modlitwy i zadumy, w którym rodzice mogą powierzyć Bogu swoje dzieci, które odeszły przed narodzeniem.

Te dwa miejsca – kaplica i pomnik – tworzą swoisty duchowy szlak pamięci, modlitwy i nadziei. Przypominają, że każde życie, nawet to najkrótsze, ma nieocenioną wartość w oczach Boga. Uczą wrażliwości serca, zachęcają do pojednania i do zawierzenia cierpienia Bożemu miłosierdziu.

W czasach, gdy świętość życia jest podważana, Kościół świdnicki staje po stronie Ewangelii życia – z modlitwą o nawrócenie serc, z troską o rodziny i z wdzięcznością za każde poczęte istnienie. Kaplica Dziecka Poczętego w Wałbrzychu i Pomnik Dziecka Utraconego w Jaworzynie Śląskiej pozostają wymownymi znakami tej postawy – świadectwem, że w każdej sytuacji, nawet najtrudniejszej, Bóg jest obecny i daje nadzieję.

wAkcji24.pl |  Wiara | Maria Nicińska | obraz: Radio Maryja FB|
04.11.2025