Niektórzy pytają, czy oni w ogóle istnieli. Inni widzą w tych postaciach symbol, który św. Mateusz umieszcza w swojej Ewangelii, by pokazać, że Mesjasz jest posłany do wszystkich, nie tylko do narodu wybranego. Jeszcze inni zastanawiają się, skąd przybyli i czy naprawdę ich przyprowadziła Gwiazda. Wszystko chcielibyśmy wiedzieć, wszystko udowodnić, naukowo sprawdzić. 

Obchodząc uroczystość Objawienia Pańskiego, Kościół dziękuje Bogu za to, że objawił nam się w Chrystusie, że ukazał nam swoje oblicze tak bardzo konkretnie i po ludzku, że jak mówi św. Paweł w liście do Filipian, „ogołocił samego siebie przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi”. I w tym świętowaniu właśnie towarzyszą nam trzej Mędrcy, jako obietnica powszechności zbawienia. 

I to prawda, że patrząc na całą historię zbawienia, Bóg wybiera sobie poszczególne osoby, aby dać im konkretną misję, zadanie do wykonania. I tak wybierał patriarchów i proroków, Abrahama, Mojżesza, Izajasza, Jakuba i tak dalej, i tak dalej. Tak właśnie wybrał sobie Maryję, a potem przez Jezusa wybrał sobie dwunastu Apostołów, by oni dalej zanieśli dobrą nowinę. 

To poszczególne, konkretne wybory, ale jest jeszcze jeden wybór, powszechny, którym Pan Bóg wybrał wszystkich ludzi i powołał do zbawienia. To jest pragnienie Boga, by wszystkich widzieć u siebie w niebie. I możemy powiedzieć, że jest to prawda dobrze nam znana, do której się już przyzwyczailiśmy i którą często niestety jednak nie dostrzegamy. A kiedy przyjrzymy się jeszcze na dodatek sobie, to trzeba zadać trudne pytanie, czy w moim życiu i we wspólnocie Kościoła jest naprawdę miejsce dla każdego. 

Wróćmy na chwilę do Betlejem. Tam przychodzą do Jezusa różni. Nikt nie legitymował, nikt nie sprawdzał biletów wstępu, wejściówek, zaproszeń. Do betlejemskiej stajenki przychodzi każdy. I brudni wieśniacy, pasterze, miejscowi ciekawcy i trzej dziwnie wyglądający przybysze z dalekiego kraju. W stajence były też zwierzęta i wcale nie było tam tak czysto jak w naszych domach dzisiaj. 

Kościół, na wzór stajenki betlejemskiej, powinien być miejscem otwartym dla wszystkich. Nikt nie powinien czuć się wykluczony ani odrzucony, niezależnie od swojego wyglądu, sytuacji życiowej czy grzechów przeszłości. 

Komunia święta nie jest nagrodą za doskonałość, lecz darem dla tych, którzy uznają swoją słabość i pragnienie Bożego miłosierdzia. Do tego zachęcał święty Jan Paweł II, Benedykt XVI czy papież Franciszek, że Kościół nie jest dla ekskluzywnej grupy już świętych na ziemi. 

Kościół ma ramiona szeroko otwarte. Jak chociażby w konfesjonale, gdzie każdy może przyjść i skorzystać z tej Bożej miłości i miłosierdzia. Nikt tutaj, w tym budynku, w tej świątyni, ani też w całej wspólnocie Kościoła przez duże K, nigdy nie powinien poczuć się odrzucony, gorszy, jako osoba drugiej kategorii ze względu na swój wygląd, czy swoje zachowanie. Papież Franciszek wielokrotnie podkreślał, że Kościół jest szpitalem polowym, gdzie każdy grzesznik może znaleźć uzdrowienie. Ta wizja otwartego Kościoła zachęca do porzucenia mentalności ekskluzywności i elitaryzmu.

Ci pogańscy magowie są ludźmi bardzo odważnymi, którzy nie boją się samodzielnie myśleć. Nie wiemy, czego oczekiwali od Jezusa, skoro podjęli prawdopodobnie decyzję o wielotygodniowej wędrówce do Jerozolimy. Nie wiemy, czy to było społecznie aprobowane wtedy. Na dodatek po spotkaniu z Herodem podjęli politycznie niepoprawną decyzję, by do niego nie wracać. 

To jest dobra nowina, że nawrócenie jest możliwe zawsze. Że Chrystus daje wolność od schematycznego myślenia i działania. Chodzenia ciągle tą samą drogą. Że Chrystus daje wolność od strachu przed decyzjami, które mogą się nie spodobać w najbliższej społeczności. ale podejmowane w odpowiedzi na Jego wezwanie, w zgodzie z sumieniem, zawsze wydadzą dobre owoce. 

wAkcji24.pl | Opinie | Ks. Jakub Klimontowski | Zródło: w-Akcji nr 1/2025 | Ilustracja: Ideogram | 1.02.2025