Co się w tym czasie dzieje z taką osobą? Najczęściej nic dobrego. Nie radzi sobie ona z emocjami, pojawiają się złość i agresja. Brak „środka znieczulającego” sprawia, że codzienne problemy stają się nie do zniesienia. Bliscy często stwierdzają, że wielkopostny abstynent jest „gorszy na trzeźwo” niż wtedy, gdy pił.

Pozornie dobrowolna abstynencja jest dla niego stanem tymczasowym. Alkoholik odlicza dni i nie planuje kontynuowania życia bez alkoholu. Zakończenie Wielkiego Postu skutkuje sięgnięciem po „nagrodę” — alkohol. Najczęściej w dużych ilościach, co prowadzi do picia kompulsywnego i ciężkich ciągów alkoholowych. I tak do kolejnego Wielkiego Postu — o ile go dożyje.

Nie oznacza to jednak, że każdy alkoholowy post jest daremny. Zdarza się, że czas abstynencji skutkuje wizytą u lekarza, który diagnozuje uszkodzenia wątroby, trzustki czy innych organów, a strach przed utratą zdrowia lub życia staje się motywacją do podjęcia trwałej abstynencji i terapii. Trzeźwy czas Wielkiego Postu to szansa na jasną i realną ocenę rzeczywistości. Skutkuje to zdrowszymi relacjami rodzinnymi, efektywniejszą pracą zawodową i często odnową relacji z Bogiem — jest to ścieżka naprawy dotychczasowego życia.

Wielu alkoholików opowiada, że podejmując abstynencję w Wielkim Poście, aby udowodnić światu, że „kontrolują picie”, uświadomili sobie, iż są uzależnieni. Napotkali na swojej drodze ludzi, którzy opowiedzieli im o własnej drodze do abstynencji i trzeźwego życia. Uwierzyli, że można żyć bez alkoholu. Dziś są trzeźwi, pielęgnują ten stan i widzą w swoim życiu zmiany na lepsze.

Gorąco zachęcamy do podjęcia dobrowolnej abstynencji w czasie tegorocznego Wielkiego Postu i życzymy, aby był to początek życia bez alkoholu i innych środków zmieniających świadomość. Decyzja o abstynencji jest osobistym wyborem i formą pokuty, którą podejmujesz dla siebie i dla innych.

„Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę”.

Ten fragment Ewangelii według św. Mateusza (6,16–18) jest ważną wskazówką Jezusa, że post powinien być prywatny, szczery i skierowany do Boga, a nie do ludzi. Ma być aktem pokory i duchowej dyscypliny, a nie sposobem na zdobycie poklasku. Prawdziwą nagrodę za duchowe praktyki otrzymuje się od Boga, a nie od ludzi, którym obłudnicy pokazują swoje cierpienie.

Zrób pierwszy krok. Powierz swoją wolę i życie opiece Boga. Idź na mityng Anonimowych Alkoholików. Wejdź na stronę aa.org.pl, gdzie znajdziesz aktualny spis wszystkich mityngów.

Poszukaj w swojej okolicy klubów abstynenta i zadzwoń pod podane tam numery. Z zachowaniem pełnej anonimowości możesz porozmawiać o swoim problemie z osobami, które doskonale go rozumieją.

Przykładowe miejsca wsparcia:

• Klub Abstynenta „Odnowa” w Świebodzicach – tel. 793 384 285
• Klub Abstynenta „ARKA” w Strzegomiu – tel. 669 747 210

Pamiętaj: nie jesteś sam. Pomoc jest bliżej, niż myślisz.

Ryszard Stochła