Uroczystość Bożego Ciała została ustanowiona dzięki widzeniu św. Julianny z Cornillon. Jako przeorysza klasztoru augustianek w Mont Cornillon koło Liège, w 1245 roku miała objawienia, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Dzień ten miał przypadać w czwartek po niedzieli Trójcy Świętej. Biskup Liège, Robert z Thourotte, po konsultacjach i dokładnym zbadaniu objawień, zgodził się na życzenie Chrystusa. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się w 1246 roku. Po śmierci biskupa, wyższe duchowieństwo uznało wprowadzenie święta za niewłaściwe, a św. Juliannę prawie oskarżono o herezję. Dzięki interwencji archidiakona Jakuba z Liege, który później został papieżem Urbanem IV, święto zostało zatwierdzone. W 1264 roku papież Urban IV wprowadził uroczystość Bożego Ciała dla całego Kościoła.

Bezpośrednim powodem ustanowienia święta miał być cud eucharystyczny w Bolsenie z 1263 roku. Podczas Mszy Świętej, po Przeistoczeniu, kielich z winem przewrócił się, a krople Krwi Chrystusa wylały się na korporał. Przerażony kapłan zauważył, że wino zmieniło się w Krew. Papież Urban IV, będąc w pobliskim Orvieto, zabrał święty korporał, który do dziś jest przechowywany w katedrze w Orvieto.

W 1264 roku papież Urban IV bullą „Transiturus” ustanowił uroczystość dla całego Kościoła, wskazując, że ma ona zadośćuczynić za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczcić pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu, której w Wielki Czwartek nie można uroczyście obchodzić z powodu powagi Wielkiego Tygodnia.

W 1345 roku, złodzieje w krakowskim kościele włamali się i rozbili tabernakulum i zabrali puszkę z konsekrowanymi komunikantami. Wtedy spostrzegli się, że nie jest ona ze szlachetnego metalu, zawiedzeni wrzucili ją za miastem w porośnięte trawą mokradła.

Podczas trzech kolejnych nocy świetlista łuna biła z tego miejsca. Szukano przyczyny tego zjawiska, początkowo uważano że jest to zapowiedź nadciągających na miasto nieszczęść. Biskup nakazał post, po trzech dniach modlitwy udano się w owo miejsce i odnaleziono w trawach i błocie puszkę z hostiami. Zaniesiono ją do katedry i urządzono nabożeństwo wynagradzające za popełnione świętokradztwo. Na miejscu znaleziska król Kazimierz Wielki kazał wybudować kościół pw. Bożego Ciała, a wokół niego osadę nazwaną później Kazimierzem.

Poranna msza niedzielna 12 października 2008 roku w kościele św. Antoniego w Sokółce. Podczas udzielania komunii jednemu z kapłanów wypadł konsekrowany komunikant. Zgodnie z przepisem liturgicznym, kapłan włożył Hostię do vasculum (małe naczynie wypełnione wodą), w którym to  komunikat miał się rozpuścić. Tymczasem…
 

25 grudnia 2013 roku, podczas porannej Mszy św. w kościele św. Jacka w Legnicy, jeden z kapłanów przypadkowo upuścił Hostię. Zgodnie z przepisami liturgicznymi umieszczono ją w vasculum, czyli naczyniu z wodą, aby mogła się rozpuścić w ciągu kilku dni. Jednak po 11 dniach zauważono, że Hostia nie rozpuściła się, a na jej powierzchni pojawiło się czerwone przebarwienie. O tej sytuacji powiadomiono ówczesnego biskupa legnickiego, Stefana Cichego, który polecił kapłanom odczekać jeszcze dwa tygodnie, aby sprawdzić, czy przebarwienie nie jest wynikiem działania grzybów. Po tym czasie biała część Hostii się rozpuściła, ale czerwona plama o wymiarach 1,5 na 0,5 cm pozostała. Wtedy zwrócono się do specjalistów, aby zbadali to niezwykłe zjawisko.

Biskup Stefan Cichy powołał specjalną komisję złożoną z trzech kapłanów oraz dr Barbary Engel, kardiologa, która miała wyjaśnić ten niecodzienny fenomen we współpracy z naukowcami. 26 stycznia 2014 roku dr Tomasz Jurek, kierownik Katedry Medycyny Sądowej we Wrocławiu, pobrał próbki przemienionej Hostii oraz przeprowadził różne wymazy, w tym wody z kranu. 10 lutego wyjęto z vasculum czerwone ciało, umieszczono je na korporale, a następnie schowano w tabernakulum, gdzie pozostawało do czasu publicznego wystawienia w specjalnym relikwiarzu.