Uroczystość Bożego Ciała została ustanowiona dzięki widzeniom św. Julianny z Cornillon. Jako przeorysza klasztoru augustianek w Mont Cornillon koło Liège, w 1245 roku miała objawienia, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Dzień ten miał przypadać w czwartek po niedzieli Trójcy Świętej. Biskup Liège, Robert z Thourotte, po konsultacjach i dokładnym zbadaniu objawień, zgodził się na życzenie Chrystusa. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się w 1246 roku. Po śmierci biskupa, wyższe duchowieństwo uznało wprowadzenie święta za niewłaściwe, a św. Juliannę prawie oskarżono o herezję. Dzięki interwencji archidiakona Jakuba z Liege, który później został papieżem Urbanem IV, święto zostało zatwierdzone. W 1264 roku papież Urban IV wprowadził uroczystość Bożego Ciała dla całego Kościoła.

Bezpośrednim powodem ustanowienia święta miał być cud eucharystyczny w Bolsenie z 1263 roku. Podczas Mszy Świętej, po Przeistoczeniu, kielich z winem przewrócił się, a krople Krwi Chrystusa wylały się na korporał. Przerażony kapłan zauważył, że wino zmieniło się w Krew. Papież Urban IV, będąc w pobliskim Orvieto, zabrał święty korporał, który do dziś jest przechowywany w katedrze w Orvieto. W 1264 roku papież Urban IV bullą „Transiturus” ustanowił uroczystość dla całego Kościoła, wskazując, że ma ona zadośćuczynić za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczcić pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu, której w Wielki Czwartek nie można uroczyście obchodzić z powodu powagi Wielkiego Tygodnia.

Cuda eucharystyczne od wieków stanowią jedno z najbardziej niezwykłych i tajemniczych zjawisk w Kościele katolickim. Opowieści o cudach eucharystycznych, które miały miejsce w różnych epokach i miejscach, wzmacniają wiarę wiernych i są źródłem inspiracji do głębszego przeżywania Eucharystii. Poniżej przedstawiamy kilka cudów eucharystycznych, które pozostawiły niezatarte ślady w historii Kościoła.

Indie. Do zdarzenia doszło 15 listopada 2013 roku podczas porannej Mszy Świętej w kościele Chrystusa Króla w Vilakkannur, w stanie Kerala. Gdy ksiądz Thomas Pathickal unosił konsekrowaną hostię, zauważył na niej plamę, która z czasem przybrała kształt i wygląd twarzy Jezusa Chrystusa. Duchowny zachował hostię, a po Mszy pokazał ją zakrystianowi, który również rozpoznał wizerunek Chrystusa. Hostia została wystawiona do adoracji, a wieść o cudzie przyciągnęła tłumy pielgrzymów.

W Tixla, w Meksyku, przy okazji rekolekcji 21 października 2006 roku, podczas rozdawania Komunii świętej, z hostii wydobyła się czerwonawa substancja. Biskup Alejo Zavala Castro powołał specjalną komisję w październiku 2009 roku, aby zbadać to zdarzenie i ustalić, czy było to żartem, czy prawdziwym cudem. Przeprowadzone badania naukowe w latach 2009-2012 wykazały, że podejrzana substancja na hostii jest związana z ludzką krwią. Dwa badania przeprowadzone przez wybitnych ekspertów medycyny sądowej potwierdziły, że substancja pochodzi z wnętrza hostii, wykluczając możliwość, że została umieszczona z zewnątrz. Oświadczenie jednoznacznie stwierdza, że ten incydent nie ma naturalnego wytłumaczenia.

W Lanciano we Włoszech, w VIII wieku, miało miejsce jedno z najbardziej znanych cudów eucharystycznych na świecie. Kapłan podczas mszy, mając wątpliwości co do prawdziwej obecności Chrystusa w Eucharystii, doświadczył niezwykłego zjawiska. Kiedy wypowiedział słowa konsekracji, chleb i wino zamieniły się w ludzkie ciało i krew. Pięć kropli krwi, które się pojawiły, miało symbolizować pięć ran Chrystusa. Do dziś ciało i krew można oglądać w kościele św. Franciszka w Lanciano.

W Santarém w Portugalii, w XIII wieku, miało miejsce kolejne niesamowite wydarzenie. Kobieta, zdradzona przez swojego męża, zasięgnęła porady wróżki. Warunkiem pomocy było dostarczenie konsekrowanej hostii. Kobieta przyjęła komunię, ale zamiast połknąć hostię, wyjęła ją z ust i owinęła w materiał. Hostia zaczęła krwawić, a po powrocie do domu kobieta ukryła ją. W nocy w miejscu, gdzie była hostia, rozświetliło się światło. Kobieta opowiedziała o tym księdzu, który zabrał hostię z powrotem do kościoła. Hostia pokryta krwią nadal jest przechowywana w kościele, który później nazwano kościołem cudu eucharystycznego.

W Bolsenie w 1263 roku niemiecki ksiądz podróżujący do Rzymu zatrzymał się w tym miejscu. Podobnie jak w przypadku kapłana z Lanciano, miał wątpliwości co do prawdziwej obecności Chrystusa w Eucharystii. Po wypowiedzeniu słów konsekracji hostia w jego rękach zaczęła spływać kroplami krwi na ołtarz. Ksiądz natychmiast udał się do papieża Urbana IV, by wyznać swoje wątpliwości. To właśnie ten cud miał wpłynąć na wydanie przez papieża bulli ustanawiającej święto Bożego Ciała. Tkanina, na którą spadły krople krwi, jest wystawiona w katedrze w Orvieto, a kościół w Bolsenie, gdzie doszło do cudu, można również odwiedzić.

W Chirattakonam w Indiach, 28 kwietnia 2001 roku, odczas adoracji eucharystycznej w kościele parafialnym, na hostii pojawiły się czerwone plamy. Kapłan umieścił hostię w tabernakulum, a po kilku dniach zobaczył, że plamy uformowały się w wizerunek człowieka z koroną cierniową. Monstrancję z tą hostią można zobaczyć w kościele w Chirattakonam.

Sokółka, Polska. Poranna msza niedzielna 12 października 2008 roku w kościele św. Antoniego w Sokółce. Podczas udzielania komunii jednemu z kapłanów wypadł konsekrowany komunikant. Zgodnie z przepisem liturgicznym, kapłan włożył Hostię do vasculum (małe naczynie wypełnione wodą), w którym to  komunikat miał się rozpuścić. 

Na polecenie ks. proboszcza Stanisława Gniedziejki,  siostra Julia Dubkowska, zakrystianka, przelała zawartość vasculum do innego naczynia i umieściła je w sejfie w zakrystii kościoła, do którego klucze miały tylko dwie osoby- ona i ks. proboszcz. Z racji tego, że komunikant potrzebuje trochę czasu na rozpuszczenie się, siostra zakonna zajrzała do sejfu tydzień później i jej oczom ukazał się przedziwny widok! Ujrzała czerwoną plamkę na rozpuszczającym się komunikancie, przypominało to zakrzepłą krew. Natychmiastowo powiadomiono o tym proboszcza. 

Zlecono badania patomorfologiczne i powołano specjalną komisję kościelną do zbadania tego niezwykłego zjawiska. Badany materiał opisano jako fragment tkanki mięśnia sercowego „w okresie przedśmiertnym, agonalnym”, czego dowodzi zjawisko segmentacji, tj. uszkodzenia włókien mięśnia sercowego w miejscu wstawek, które powstają jedynie we włóknach niemartwiczych i odzwierciedlają szybkie skurcze mięśnia serca tuż przed śmiercią.

Legnica, Polska. 25 grudnia 2013 roku, podczas porannej Mszy św. w kościele św. Jacka w Legnicy, jeden z kapłanów przypadkowo upuścił Hostię. Zgodnie z przepisami liturgicznymi umieszczono ją w vasculum, czyli naczyniu z wodą, aby mogła się rozpuścić w ciągu kilku dni. Jednak po 11 dniach zauważono, że Hostia nie rozpuściła się, a na jej powierzchni pojawiło się czerwone przebarwienie. O tej sytuacji powiadomiono ówczesnego biskupa legnickiego, Stefana Cichego, który polecił kapłanom odczekać jeszcze dwa tygodnie, aby sprawdzić, czy przebarwienie nie jest wynikiem działania grzybów. Po tym czasie biała część Hostii się rozpuściła, ale czerwona plama o wymiarach 1,5 na 0,5 cm pozostała. Wtedy zwrócono się do specjalistów, aby zbadali to niezwykłe zjawisko.

W połowie marca przedstawiono ekspertyzę, która wykluczyła obecność kolonii grzybów lub bakterii odpowiedzialnych za przebarwienie. Badania histologiczne wykazały obecność struktur włóknistych najbardziej przypominających włókna tkanki mięśnia sercowego.

Uroczystość Bożego Ciała oraz cuda eucharystyczne, takie jak ten w Legnicy, są głębokim świadectwem wiary i przypominają wiernym o rzeczywistej obecności Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Poprzez takie nadprzyrodzone znaki, Bóg nieustannie potwierdza swoją obecność i miłość do nas. Wszystkie te cuda eucharystyczne są uważane za znaki Bożej obecności i potwierdzenie prawdziwości nauki katolickiej dotyczącej Eucharystii. 

Maria Nicińska

wAkcji24.pl |  Wiara | Maria Nicińska | Żrodło: DAI24.pl   | 19.06.2025