Mało kto w Polsce szczególnie starannie analizuje problemy z jakimi zmaga się Wenezuela. To błąd, bo chociaż dzieli nas ogromna odległość geograficzna, istnieje wiele podobieństw kulturowych. Pierwszym i najważniejszym z nich jest powszechny w obydwu krajach katolicyzm. 

Te kolejne podobieństwa są już mniej oczywiste. Wenezuela stojąca złożami ropy naftowej powinna kwitnąć, jednak od lat jest pogrążona w kryzysie. Choć Polska ma skromne zasoby ropy i gazu, skarbem, który powinien przynosić nam dobrobyt jest położenie geograficzne na kluczowych szlakach komunikacyjnych, stabilność jaką powinno dawać członkostwo w UE i NATO połączone z pracowitością i kreatywnością Polaków. Jednak wiele danych wskazuje, że sytuacja gospodarcza i społeczna w Polsce z miesiąca na miesiąc zaczyna się pogarszać, choć do dramatu w Wenezueli z pewnością jeszcze daleko.

Pytanie jak daleko jest jednak aktualne. W sytuacji kiedy stabilność finansowa przedsiębiorców i polskich rodzin słabnie, większe możliwości znajdują się w rękach władz. A to powoduje zwiększone uzależnienie od państwa, od tego kto rządzi i jakie ma na Polskę pomysły. 

Jednym z tych pomysłów władzy jest „opiłowywanie katolików”. Choć było ono zapowiadane całkiem poważnie, nie zmobilizowało w pełni ludzi wierzących w Polsce, którzy idąc na wybory mogli to niebezpieczeństwo zażegnać. Dzisiaj – poprzez wyborczą bierność wielu katolików – operacja opolowywania jest już w toku. 

Poza wąskim kręgiem osób, które mają prawdziwy problem ze swoją nienawiścią do Kościoła Katolickiego, większość polityków na świecie (a także w Polsce) nie chce w rzeczywistości z Kościołem walczyć w sposób bezpośredni. Nawet z założenia ateistyczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza nie chciała pełnego zniszczenia Kościoła, tylko pełnej kontroli nad nim. Rację więc mają ci, którzy twierdzą, że ani likwidacja Funduszu Kościelnego, ani nawet całkowite wyprowadzenie religii ze szkół, Kościoła Katolickiego w Polsce nie rozbije, tak jak zamknięcie w areszcie jednego zakonnika nie oznacza likwidacji całego zakonu.

Jednocześnie uspokajanie się w ten sposób jest błędem, który może przynieść tragiczne skutki, sięgające nawet takich nienaruszalnych zdawałoby się rzeczy, jak terminy świąt czy dogmaty.

Władze wielu krajów świata chciałyby mieć kościół opleciony przez swoje służby. Chciałby mieć wpływ na nominacje biskupów a także na nauczanie kościoła, które będzie adekwatne do politycznych celów rządzących. Wydawałoby się, że jednak, że nikt o zdrowych zmysłach nie będzie chciał przesuwać terminów świąt religijnych, zwłaszcza tych obchodzonych powszechnie na całym świecie, nawet poza kręgiem chrześcijańskiej kultury. A jednak w Wenezueli okazuje się, że można dekretem Boże Narodzenie w październiku. Mniejsza o adwent i cały rok liturgiczny. Mniejsza o uświęconą tradycję. Jeśli despota chce, to będzie Boże Narodzenie w październiku. A w roku przestępnym może być nawet dwa razy.

Zwrócmy uwagę, że w historii było już wielu dyktatorów zwalczających wprost Kościół Katolicki. Zakazywano obchodzenia świąt kościelnych. Prezydent Maduro uważa, że Boże Narodzenie jest czymś dobrym. Nie chce jego likwidacji, ale chce sam dyktować kiedy będzie obchodzone. Podobnie Wielkanoc czy Boże Ciało – władza dyktora ma być nad Kościołem, nie koniecznie zamiast Kościoła, jak chcieli rosyjscy komuniści.

Wszystko to dzieje się na naszych i mieszkańców Wenezueli oczach. Mieszkańców, którzy zmuszani są by ubierać choinki, iść do kościoła i śpiewać kolędy. Oczywiście, żaden normalny katolik nie będzie uważał, że Boże Narodzenie w październiku jest autentycznym świętem religijnym. Jednak manipulowanie terminem Bożego Narodzenia oznacza również, że władze Wenezueli odbierają katolikom prawo do świętowania ich w rzeczywistym terminie. Nie będą mieli wtedy wolnego.

To co do niedawna wydawało się abstrakcyjne, jutro abstrakcyjnym już być nie musi. Skoro w Unii Europejskiej pojawiają się zalecenia, by słowa Boże Narodzenie nie używać, bo może być ono dla kogoś przykre, za kilka lat może pojawić się ujednolicony termin dla świąt międzyreligijnych zimowych. I niekoniecznie będzie on zbieżny z końcówką grudnia.

A jeśli sprawa zostanie przedskowana na forum Parlamentu Europejskiego, to termin zimowy może się okazać nie do utrzymania. Przecież świętowanie zimą, kiedy jest mniej światła słonecznego to większe zużycie energii i większy ślad węglowy. Kto wie, czy nie dopasujemy się z nowym europejskim Bożym Narodzeniem do Wenezueli (1 października) albo nawet przejdziemy na termin letni. 

Czy Boże Narodzenie w październiku to także nasza, polska przyszłość? Czy ten scenariusz jest możliwy?

Dzisiaj jeszcze nie, ale za kilka, najdalej kilkanaście lat będzie to realne.  Jednak możemy temu zapobiec dzisiaj, rozwijając aktywność obywatelską, broniąc naszych własnych praw obywatelskich. Bo przecież wolność wyznania do tych praw należy. Tak jak wolność wychowania dzieci w duchu religii rodziców. Tymczasem aktywności obywatelskich katolików ciągle mało, nawet jeśli nie wymają one zbytnich poświęceń. Czym jest bowiem podpisanie petycji w internecie, zajmujące około minuty? Tymczasem protest przeciwko wyrzucaniu religii ze szkół, pomimo promocji przez cztery tygodniki katolickie podpisało jedynie niewiele ponad 55 tys. osób. Przy takiej bierności obywatelskiej już niedługo możemy zacząć ubierać choinki pod koniec września. 

wAkcji24.pl | Opinie | Andrzej Wierny | Ilustracja DALL-E| Fot. Prezydent Nicola Maduro Autorstwa Palácio do Planalto from Brasilia, Brasil – 29.05.2023 – Visita Oficial do Presidente da República Bolivariana da Venezuela, Nicolás Maduro, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=135311837 | 4.10.2024