Wśród 108 zaakceptowanych projektów znalazły się cztery wnioski złożone przez parafie Diecezji Świdnickiej. Znaczące wsparcie – aż 2 940 000 zł – trafi do parafii pw. Narodzenia NMP w Lądku-Zdroju. Środki te zostaną przeznaczone na prace ratunkowe w XVII-wiecznym kościele parafialnym, który ucierpiał m.in. na skutek podmycia posadzek oraz zawilgocenia ścian i krypt.

Kolejne parafie również otrzymały finansowanie:

Parafia św. Marii Magdaleny w Ścinawce Średniej uzyska 54 000 zł na badania konserwatorskie i ekspertyzy w XV-wiecznej świątyni.

Parafia św. Jana Chrzciciela w Nowym Gierałtowie dostanie 45 000 zł na przygotowanie dokumentacji zabezpieczenia fundamentów i elewacji XVIII-wiecznego kościoła filialnego w Bielicach.

Parafia św. Anny w Grodziszczu otrzyma 351 000 zł na zabezpieczenie kamiennego muru okalającego kościół z XIII–XVI wieku.

Znaczne środki przyznano także innym kościelnym podmiotom z terenu diecezji. Zakon Braci Mniejszych w Kłodzku – opiekujący się klasztorem i kościołem franciszkanów – otrzymał łącznie ponad 10 milionów złotych na kompleksowe prace konserwatorskie, techniczne i zabezpieczające. Fundusze pozwolą m.in. na remont refektarza, północnej elewacji, konserwację zabytków ruchomych oraz wykonanie niezbędnych ekspertyz.

Wspomniane środki trafią także do:

Parafii św. Jakuba Apostoła w Ścinawce Dolnej, która otrzyma 880 000 zł na remont elewacji i dachu XVI-wiecznego kościoła pomocniczego pw. św. Stanisława Kostki.

Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek św. Franciszka, które otrzyma 665 000 zł na naprawę ogrodzenia i nawierzchni zniszczonych przez powódź.

Nie wszystkie wnioski zostały jednak uwzględnione. Odmowę dofinansowania otrzymały m.in. parafie w Kłodzku, Roztokach i Domaszkowicach, które planowały remonty dachów, murów oraz badania konserwatorskie swoich obiektów. Mimo tego ogólna pomoc dla regionu jest znacząca i może przyczynić się do uratowania wielu bezcennych zabytków sakralnych przed dalszą degradacją.

Wrześniowa powódź w Kłodzku zdewastowała nie tylko domy i sklepy, ale także miejsca o ogromnym znaczeniu duchowym i historycznym. W szczególnie trudnej sytuacji znaleźli się franciszkanie, których XVII-wieczny kościół i klasztor, położony tuż przy rzece, został poważnie uszkodzony przez wodę. Skala zniszczeń jest porażająca – fala powodziowa wyburzyła ogrodzenie, przewróciła konfesjonały i ławki, a cały parter klasztoru, jego piwnice, kościół oraz budynek katechetyczny zostały zalane. Woda sięgała nawet trzech metrów – niemal tyle, co podczas katastrofalnej powodzi w 1997 roku.

Bracia nie opuścili klasztoru, starając się uratować najcenniejsze przedmioty – sprzęt liturgiczny oraz zabytkowe elementy wyposażenia przeniesiono na wyższe kondygnacje. Niestety, wielu rzeczy nie udało się ocalić.  

Powódź nie oszczędziła także sąsiednich parafii. W kościele Matki Bożej Różańcowej woda porwała z zakrystii monstrancję, a sama świątynia została zamknięta do odwołania po powodzi. Miasto Kłodzko, po opadnięciu wody, ukazało obraz totalnego zniszczenia – okna powybijane przez falę, drzwi wyrwane z zawiasów, ulice pokryte grubą warstwą błota. Wielu mieszkańców zostało bez dachu nad głową, a dostęp do podstawowych produktów był ograniczony. To sytuacja dramatyczna, która pokazuje, jak wielką siłę ma żywioł i jak ogromne znaczenie ma szybka oraz długofalowa pomoc – nie tylko dla ludzi, ale i dla zachowania dziedzictwa kulturowego regionu.

Program „Ochrona zabytków 2025” to pomoc w ratowaniu i zabezpieczaniu dziedzictwa kulturowego, szczególnie w kontekście obiektów sakralnych, które niejednokrotnie stanowią najstarsze i najcenniejsze elementy architektoniczne w wielu polskich miejscowościach. Kościoły, klasztory, kaplice i przykościelne mury to nie tylko miejsca kultu religijnego, ale również świadectwa historii, sztuki i tożsamości lokalnych społeczności. 

Wiele z tych budowli, pochodzących z wieków średnich czy baroku, jest zagrożonych zniszczeniem na skutek nie tylko upływu czasu, ale również ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak powodzie. Kataklizm z września 2024 r. unaocznił, jak nagle i dotkliwie natura może naruszyć strukturę zabytków, które przez stulecia opierały się przemianom i konfliktom.

 Program MKiDN umożliwia szybką reakcję – pozwala na wykonanie niezbędnych prac ratunkowych, konserwatorskich i zabezpieczających, które w wielu przypadkach są poza zasięgiem finansowym samych parafii czy zakonów. Dzięki publicznym środkom możliwe jest nie tylko przywrócenie świątyniom dawnej świetności, ale także zabezpieczenie ich na przyszłość i umożliwienie kolejnych pokoleń czerpania z ich duchowego, historycznego i estetycznego bogactwa. To inwestycja nie tylko w materialne dziedzictwo, ale także w ciągłość kultury i pamięci.

wAkcji24.pl | Ekonomia | Maria Nicińska | źródło: DAI24.pl| 11.05.2025