Ks. Rob Johnson: Chciałbym podzielić się z Wami pięcioma myślami lub wskazówkami, jak wychować wierzące dzieci, tak aby za kilka dekad dzieci, które dziś są w Waszych domach, były wiernymi katolikami, kształtującymi kolejne pokolenie dla Królestwa Bożego.

Pierwsza rada, która przychodzi mi na myśl: uczyń stół kuchenny miejscem żywej wymiany myśli. To wyrażenie przypisuje się św. Janowi Henrykowi Newmanowi. Chodzi o to, by ludzie mogli wspólnie siedzieć, dyskutować, dzielić się poglądami, rozważać wielkie tematy, a przede wszystkim – uczyć się od siebie nawzajem.

Zadbajcie o to, by rozmowy przy stole miały głębię – dostosowaną do wieku dzieci – nawet jeśli to tylko mrożona pizza po wieczornym meczu. Nie chodzi o menu, ale o czas razem i rozmowę. To jedno z najpotężniejszych narzędzi wychowawczych, jakie mamy.

Druga wskazówka: świętujcie Dzień Pański. Moim zdaniem brak szacunku wobec niedzieli to jedna z wielkich duchowych bolączek naszych czasów. Wszyscy wpadamy w wir zajętości i rozproszenia.

Zróbcie z tego wyzwanie w rodzinie: niedziela ma być inna. Oczywiście idźcie wspólnie na Mszę Świętą, ale też: zwolnijcie, zjedzcie razem posiłek, módlcie się, odpocznijcie. Prosto, ale autentycznie. Wasze dzieci dzięki temu nauczą się, jak wyznaczać w życiu czas święty – czas dla Boga.

Trzecia porada: wspólna pielgrzymka jako rodzina. Jeśli macie środki i czas – wybierzcie się do Rzymu albo do Ziemi Świętej. Nie pożałujecie.

Ale nie trzeba jechać daleko. W waszej diecezji może być wiele wspaniałych miejsc pielgrzymkowych.

Pielgrzymka to coś więcej niż wakacje – to czas otwartego serca, który może zbliżyć rodzinę do Boga.

Czwarta wskazówka: uczestniczcie we Mszy Świętej w każdą niedzielę, nawet podczas wyjazdów. Chyba że jesteście chorzy albo naprawdę fizycznie niezdolni do uczestnictwa – inaczej nie ma wymówek.

Dzieci zauważą, co w Waszym życiu jest najważniejsze. Pokażcie im, że Eucharystia to centrum wiary, bez której duchowe życie nie ma fundamentu. Nawet w podróży można sprawdzić w aplikacji Drogowskaz, gdzie znajduje się najbliższy kościół katolicki.

Piąta i ostatnia wskazówka: korzystajcie regularnie z sakramentu pokuty. Wprowadźcie to do rodzinnego kalendarza. Może to być nabożeństwo pokutne w Wielkim Poście, może raz w miesiącu lub co dwa – ważne, by stało się to czymś naturalnym.

Jeśli dzieci będą widzieć, że spowiedź jest normalna i oczekiwana, zachowają to podejście na całe życie. To nie jest kara. To miejsce, gdzie czeka Boże miłosierdzie. Jedna z największych łask, jakie mamy jako katolicy – i kluczowy element duchowego wzrostu.